گنجوَران دانش و امانتداران حكمت و جايگاه راز خويش قرار داد و با دليلهايى تأييد و استوارشان كرد ، و اگر اين گونه نبود ، همهء مردم به يك گونه و در يك درجه بودند و [ در ولايت ، ] هر كسى امر خداى عز و جل را براى خود ادّعا مىكرد و حق از باطل و عالِم از جاهل ، شناخته نمىشد .
و اين باطلانديش دروغگو ، با ادّعاى خويش ، نسبت نادرستى را به خدا داده است كه نمىدانم با اتّكا و اميد به چه چيزش ، مىخواهد ادّعايش را پيش ببرد . آيا با فهم دين خداست ؟ كه - به خدا سوگند - حلال را از حرام تشخيص نمىدهد و ميان درست و نادرست ، تفاوت نمىنهد ، يا با علم است ؟ كه حق را از باطل تشخيص نمىدهد و محكم را از متشابه باز نمىشناسند و مفهوم نماز و وقت آن را نمىداند ، و يا با پارسايى است ؟ كه خدا گواه است چهل روز نماز واجبش را ترك كرده و ادّعا مىكند كه در پى شعبدهبازى بوده است - شايد خبرش به شما رسيده باشد - و بدانيد كه ظرفهاى شرابِ مست كنندهاش ، برقرار و آثار نافرمانىاش از خداى عز و جل ، آشكار و موجود است ، يا با نشانهاى ديگر ، ادّعاى امامت كرده است ؟ كه بايد ارائه دهد و يا با حجّتى ؟ كه بايد اقامه كند و يا به دليلى ؟ كه بايد بيان كند .
خداى عز و جل در كتابش فرموده است : « به نام خداوند گستردهمهر مهربان . حا ، ميم . فرو فرستادن كتاب از سوى خداى عزيز حكيم است . آسمانها و زمين و آنچه را ميان آن دو است ، جز به حقيقت و [ براى ] مدّتى معيّن نيافريديم و كافران ، از آنچه هشدار داده شدند ، روىگردان اند . بگو : آيا آنچه را به جاى خداوند مىخوانيد ، ديدهايد ؟ به من نشان دهيد كه از زمين چه آفريدهاند ؟ يا در [ آفرينش ] آسمانها شركت داشتهاند ؟ اگر راست مىگوييد ، كتابى را كه پيش از اين [ قرآن ] داريد ، يا نشانى بازمانده از دانش پيشينيان برايم بياوريد . و چه كسى گمراهتر از كسى است كه به جاى خداوند ، كسى را مىخواند كه تا روز قيامت هم پاسخ او را نمىدهد و آنان از خواندن اينها بىخبرند ؟ و چون در رستاخيز ، مردم ، گِرد آورده شوند ، دشمنانِ اينان خواهند بود و پرستش آنها را انكار خواهند كرد » .
خدا توفيقت دهد ! آنچه را برايت گفتم ، از او بخواه و او را بيازماى و از او بخواه يك آيه از كتاب خدا را تفسير و يا حدود و واجبات يك نماز واجب را بيان كند ، تا حال و وزنش را بدانى و عيب و كاستىاش برايت آشكار شود و خداوند ، براى او بس است .
دانشنامه امام مهدى ( ع ) بر پايه قرآن ، حديث و تاريخ ( فارسى ) — صفحة 137
مساهمون: محمد الريشهري
ص١٣٧