در پاسخ آنان ، توقيعى به دست ابو جعفر بيرون آمد كه متن آن ، چنين است :
« خداوند متعال ، همان كسى است كه اجسام را آفريد و روزىها را قسمت كرد ؛ زيرا او نه جسم است و نه در جسمى حلول كرده و نه چيزى مانند او هست و او شنوا و داناست . و امّا امامان عليهم السلام ، از خداى متعال مىخواهند و او مىآفريند ، و از او مىطلبند و او روزى مىدهد ، براى پاسخگويى به درخواست آنان و بزرگداشت حقّشان » . « 1 »
1 / 2 نبوّت و امامت
659 . الغيبة ، طوسى - با سندش به نقل از احمد بن اسحاق بن سعد اشعرى ، پس از آن كه يكى از ياران وى نزدش مىآيد و به او اطّلاع مىدهد كه جعفر بن على ( جعفر كذّاب ) نامهاى به او نوشته و خود را در آن به او شناسانده و به وى اعلام كرده كه ولىّ پس از برادرش [ امام عسكرى عليه السلام ] اوست و آنچه از علم حلال و حرام كه به آن نياز دارد و همهء دانشهاى ديگر ، نزد وى هست - : هنگامى كه نامه را خواندم ، به صاحب الزمان عليه السلام نامه نوشتم و نامهء جعفر را در آن نهادم و جواب نامه برايم چنين آمد : « بسم اللَّه الرحمن الرحيم . نامهات به من رسيد - خداوند ، باقىات بدارد - و نيز نامهاى كه در آن نهاده و فرستاده بودى و همهء محتواى آن را ، با اضطراب لفظى و خطاهاى مكرّرش ، متوجه شدم و اگر تو نيز تدبّر مىكردى ، به برخى از آنچه من دانستهام ، پى مىبردى و ستايش ، ويژهء پروردگار جهانيان است ؛ كسى كه در احسانش به ما و فضلش بر ما ، همتايى ندارد . خداى عز و جل ، جز به كامل كردن حق و از ميان بردن باطل ، رضايت نمىدهد و او گواه بر چيزى است كه مىگويم و آنچه مىگويم . در روزى كه هيچ ترديدى در آن نيست و در آن ، گِرد هم مىآييم براى منبر شما حجّت خواهد بود و خداوند از آنچه در آن اختلاف داريم ، از ما
هامش
( 1 ) . الغيبة ، طوسى : ص 293 ح 248 ، الاحتجاج : ج 2 ص 545 ح 345 ، بحار الأنوار : ج 25 ص 329 ح 4 .