النسائى ، سنن الدارمى و مسند ابن حنبل ، عبارت « كِتابَ اللَّهِ وَ عِترَتى » را گزارش كردهاند ، آنچه در الموطّأ آمده ، از اعتبار لازم از حيث سند برخوردار نيست .
ب . حاكم نيشابورى ، روايت پيشگفته را از دو طريق ، نقل كرده كه هر دو ، شامل برخى راويانِ « ضعيف » اند . صالح بن موسى طلحى و اسماعيل بن ابى اويس ، جزو گزارشگران اين متن هستند كه از طرف رجاليان اهل سنّت ، به شدّت ، تضعيف شده و مورد انكار قرار گرفتهاند .
در بارهء صالح بن موسى ، الفاظ : « ضعيف الحديث جدّاً ( احاديث جدّاً ضعيف نقل مىكند ) » ، « متروك الحديث ( احاديث مطرود نقل مىكند ) » ، « يَروى المَناكير ( احاديث قبيح نقل مىكند ) » و . . . آمده است . « 1 » علاوه بر اين ، او جزو رجال بخارى و مُسلم نيست و حديث او ، به اشتباه ، در كتاب المستدرك على الصحيحين آمده است .
اسماعيل بن ابى اويس نيز اگرچه از رجال مُسلم است ، ولى تضعيفهاى شديد و بسيار دارد . در بارهء او گفتهاند : « مُخلّط ( پريشانحال ) » ، « كذّاب ( دروغزن ) » ، « ليس بشىء ( بىارزش ) » ، « كان يَضَعُ الحديث ( حديث ، جعل مىكرده است ) » ، « يَسرق الحديث ( حديث مىدزدد ) » و . . . . همچنين از قول او آوردهاند :
ربّما كنت أضع الحديث لأهل المدينة ، إذا اختلفوا فى شىء فيما بينهم . « 2 »
هنگامى كه ميان اهل مدينه در بارهء چيزى اختلاف مىشد ، من برايشان حديثْ جعل مىكردم .
اين دو نفر در تمام نقلهاى « كِتابَ اللَّهِ وَ سُنَّتى » حضور دارند و موجب بىاعتبارى همهء آنها شدهاند .
ج . حاكم نيشابورى ، اصل روايت ثقلين را صحيح و گزارش لفظ « سنّتى » را « غريب » شمرده است :
هامش
( 1 ) . ر . ك : تهذيب التهذيب : ج 3 ص 535 .
( 2 ) . تهذيب التهذيب : ج 1 ص 257 .