از سوى ديگر ، مضمون و سياق آيهء تطهير نيز مؤيّد احاديثى است كه « اهل بيت » را به جمع خاصّى از نزديكان پيامبر صلى الله عليه و آله تفسير كردهاند .
به علاوه ، سيرهء عملى پيامبر خدا در تبيين اين آيهء شريف - از هنگامى كه براى دفع احتمال ورود همسرانش در عنوان « اهل بيت » ، مانع از ملحق شدن همسر بزرگوارش امّ سلمه به « اصحاب كسا » شد تا هنگام مرگ - « 1 » به گونهاى بود كه هيچ گونه اختلافى در مفهوم و مصداق « اهل بيت » باقى نمىگذاشت و در زمان حيات ايشان ، جز گروه خاصّى از نزديكان پيامبر صلى الله عليه و آله كه از نظر علمى و عملى ، شايستگى هدايت و رهبرى امّت اسلامى را داشتند ، كسى مدّعى اين عنوان نبود . « 2 »
بنا بر اين ، هر گونه شبهه در مفهوم و مصداق « اهل بيت » در آيهء تطهير و حديث ثقلين ، در برابر سخنان صريح و روشن پيامبر صلى الله عليه و آله در تفسير اين عنوان و سيرهء عملى ايشان در اين زمينه ، فاقد ارزش علمى است .
قابل توجّه اين كه مضمون حديث ثقلين و تأكيد پيامبر خدا بر اين نكته كه قرآن و اهل بيت ، تا قيامت با هم هستند و جامعهء اسلامى موظّف به پيروى از آنان است ، به روشنى دلالت دارد كه مصاديق « اهل بيت » ، منحصر به اصحاب كسا - كه آخرين آنان ( امام حسين عليه السلام ) ، پنجاه سال پس از رحلت پيامبر صلى الله عليه و آله به شهادت رسيد - نيستند ؛ بلكه چنان كه در شمارى از روايات اهل البيت بدان تصريح گرديده است ، نُه تن از فرزندان حسين عليه السلام نيز بدان افزوده مىشود . امام على عليه السلام در تبيين معناى « عترت پيامبر صلى الله عليه و آله » مىفرمايد :
أنا وَ الحَسَنُ وَ الحُسَينُ وَ الأئِمَّةُ التِّسعَةُ مِن وُلدِ الحُسَينِ ، تاسِعَهُم مَهدِيُّهُم وَ
هامش
( 1 ) . ر . ك : اهل بيت در قرآن و حديث : ص 101 ( بخش يكم : فصل چهارم : درود فرستادن پيامبر صلى الله عليه و آله بر اهلبيت عليه السلام و تخصيص ايشان در امر به نماز ) .
( 2 ) . براى آگاهى بيشتر ، ر . ك : اهل بيت در قرآن و حديث : ص 23 ( بخش يكم : مصداق اهل بيت ) .