خدا صلى الله عليه و آله شدّت يافت ، در حالى كه اتاق آكنده از جمعيت بود ، فرمود : « حسن و حسين را برايم صدا بزنيد » .
من آن دو را صدا زدم . پيامبر صلى الله عليه و آله شروع به بوسيدن آن دو كرد تا آن كه از هوش رفت . من آنان را از روى صورت پيامبر خدا صلى الله عليه و آله بلند كردم . پيامبر خدا صلى الله عليه و آله چشمانش را گشود و فرمود : « بگذارشان تا از من لذّت ببرند و من از آنان لذّت برم ؛ زيرا به زودى پس از من ، به اين دو ، ستم خواهد رسيد » .
سپس فرمود : « اى مردم ! من در ميان شما كتاب خدا و سنّتم و عترتم - يعنى اهل بيتم - را جانشين خود قرار مىدهم . پس كسى كه كتاب خدا را وا نهد ، همچون كسى است كه سنّت مرا وا نهاده باشد و كسى كه سنّت مرا وا نهد ، چنان است كه عترت مرا وا نهاده باشد . بدانيد كه اين دو از يكديگر جدا نمىشوند تا آن كه در كنار حوض ، ملاقاتشان كنم » . « 1 »
2 / 4 معناى « عترت » و « اهل بيت »
100 . المستدرك على الصحيحين - به نقل از عطاء بن يسار ، از امّ سلمه - : آيهء شريف : « جز اين نيست كه خدا اراده كرده تا هر گونه پليدى را از شما اهل بيت دور گرداند و شما را كاملًا پاك نمايد » در خانهء من نازل شد . آن گاه پيامبر صلى الله عليه و آله على ، فاطمه ، حسن و حسين عليهم السلام را حاضر كرد و فرمود : « اينان ، اهل بيت مناند » . « 2 »
101 . صحيح مسلم - به نقل از صفيّه دختر شيبه - : عايشه گفت : پيامبر صلى الله عليه و آله بامداد خارج شد ، در حالى كه پوشش پشمىِ نقشدارى از موى سياه بر تن داشت . پس حسن بن على آمد و پيامبر صلى الله عليه و آله او را در زير آن جاى داد . به دنبال او حسين آمد كه پيامبر صلى الله عليه و آله او را نيز در زير آن
هامش
( 1 ) . مسند زيد بن على : ص 404 .
( 2 ) . المستدرك على الصحيحين : ج 3 ص 159 ح 4708 ، السنن الكبرى : ج 7 ص 101 ح 13391 ، تفسير الطبرىّ : ج 12 ص 8 ( با عبارت مشابه ) ، كنز العمّال : ج 13 ص 163 ح 36496 .