خود ، نقل مىكند .
از سوى ديگر ، در متن الدلائل البرهانيّة آمده : « يقول عبدالرحمان بن محمّد بن العتائقى - عفا اللَّه عنه - » « 1 » كه اين تعبير ، نشانگر آن است كه كتاب از وى است ؛ زيرا احتمال نقل علّامهء حلّى از ابن عتائقى ، به سبب خردسالى وى در زمان حيات علّامه ، ضعيف است . « 2 » محدّث ارمَوى اين تعبير را از باب نقل اكابر از اصاغر دانسته و در عين حال ، تصريح كرده كه اگر عالمان [ تراجم ] اين كتاب را به علّامهء حلّى نسبت نداده بودند ، مىگفتم كه از آنِ ابن عتائقى است ؛ چرا كه عبارت يادشده ، ظهور در اين امر دارد . « 3 » با توجّه به آنچه ياد شد ، انتساب كتاب به ابن عتائقى ، موجّهتر بهنظر مىرسد .
بويژه آنكه وى به گزينش متون متقدّم علاقهمند بوده و آثار ديگرى نيز تلخيص نموده است . « 4 » به هر روى ، گزينش كننده كتاب ، در ابتداى آن تصريح كرده كه كتاب ابن طاووس را متضمّن ادلّهء قاطعى در تعيين موضع مرقد مطهّر اميرمؤمنان عليه السلام يافته و بيشتر آن را با حذف اسانيد و مكرّرات ، گزينش كرده است . « 5 » كتاب بهسان اصل ، داراى دو مقدّمه و پانزده باب است . از نسخههاى خطّى كتاب ، نسخهء نگارش يافته توسّط محمّدحسين خادم كتابدار ، به سال 1090 ق ، موجود در مدرسهء شهيد مطهّرى ونسخهء موجود در آستان قدس رضوى ، شايان ذكر است . « 6 »
هامش
( 1 ) . همان ، ص 867 .
( 2 ) . زادروز ابن عتائقى ، دانسته نيست ؛ امّا وى در سال 786 ق ، زنده بوده است ( ر . ك : رياض العلماء ، ج 3 ، ص 106 ) .
( 3 ) . الدلائل البرهانيّة ( الغارات ) ، ج 2 ، ص 867 .
( 4 ) . ر . ك : الحقائق الراهنة ، ص 111 .
( 5 ) . الدلائل البرهانيّة ، ص 837 .
( 6 ) . مكتبة العلّامة الحلّى ، ص 29 .