اين بخش ، بسى افزونتر از ابواب بخشِ نخست است .
خاتمهء كتاب نيز مشتمل بر دو « جمله » است . جملهء اوّل ، شامل احاديث متفرّقهء افزون بر آنچه در ابواب پيشين آمده است و جملهء دوم ، شامل احاديث مربوط به علم و اهل علم .
از آخرين احاديث كتاب ، « مرفوعهء زراره » و « مقبولهء عمربن حنظله » در باب تعادل و تراجيح اخبار است كه ابن ابى جمهور ، پس از پايان روايات ، در ضمن يك « تنبيه » ، به بيان چگونگى جمع و سازگارى دادن ميان اخبار متعارض ، بر پايهء احاديث ياد شده ، پرداخته است .
بحث بعدى مؤلّف ، بيان اقسام حديث است كه در بخش درايه ، به گزارش ديدگاههاى وى خواهيم پرداخت .
پايانبخش كتاب ، ذكر دو حديث دربارهء فضيلت ذرّيهء اميرمؤمنان ، به نقل از منهاج اليقين فى فضائل أميرالمؤمنين علّامهء حلّى است . « 1 » كتاب عوالى ، از مصادر بحار الأنوار « 2 » و مستدرك الوسائل « 3 » است . عوالى اللّئالى ، از ديرباز ، در بوتهء نقد فقيهان و محدّثان بوده و نويسندهء آن به خلط غثّ و سمين احاديث ، اهمال و ارسال در نقل حديث و خلط احاديث شيعه و اهل سنّت ، متهم شده است .
علّامهء مجلسى ، در عين حال كه تصريح كرده در مواردى از كتابهاى احسايى در تأليف بحار الأنوار ، حديث نقل مىكند ؛ امّا در بخش توثيق مصادر بحار الأنوار ، نوشته است :
هامش
( 1 ) . احاديث ياد شده در كشف اليقين علّامهء حلّى آمده است .
( 2 ) . بحار الأنوار ، ج 1 ، ص 13 . نام كتاب در بحار الأنوار ، « غوالى » ضبط شده است .
( 3 ) . خاتمة مستدرك الوسائل ، ج 1 ، ص 331 .