كفعمى نيز از اوست . « 1 »
2 . روائح النسمات ( ترجمهء دعاى سمات ) ، از عبد الواسع بن علامى تونى ( م 1119 ق ) . « 2 »
مترجم ، شرحى نيز بر اين دعا دارد كه در قسمت شرح ادعيه از آن ياد شد .
3 . ترجمهء صحيفهء سجّاديه ، از محمّد هادى بن محمّد صالح بن احمد مازندرانى اصفهانى ( م ح 1120 ق ) . مترجم ، در ذى حجّهء سال 1082 ، از نگارش آن فارغ شده است . « 3 »
4 . ترجمهء بخشى از نهج البلاغة ، از عبد الكريم بن محمّد يحيى قزوينى ( م 1135 ق ) ( معاصر شاه سلطان حسين صفوى ) . « 4 »
5 . أصداف الدُّرَر ، از عبد الكريم بن محمّد يحيى قزوينى . ترجمهء كامل متن غرر الحكم و درر الكلم است كه در سال 1344 ش ، در شيراز به چاپ رسيده است . « 5 »
مترجم ، سپس غرر الحكم را در 99 باب و هر باب را در موضوعى خاص ، منظّم گردانيده و در ذيل پارهاى كلمات ، آيه يا آياتى از قرآن و چند حديث از ائمه اطهار را افزوده است و علاوه بر ترجمهء احاديث ، قصص و اشعار را نيز با آن همراه نموده و آن را نظم الغرر و نضذ الدُّرَر ، ناميده است .
پنج مجلّد از اين كتاب ، در دست است كه يك مجلّد آن با تصحيح رسول جعفريان و توسّط انتشارات كتابخانهء آية اللَّه مرعشى در سال 1371 ش ، به چاپ
هامش
( 1 ) . طبقات أعلام الشيعة ، ج 6 ، ص 434 ؛ فهرست نسخ خطّى كتابخانهء آية اللَّه مرعشى ، ج 22 ، ص 314 ( ش 10374 ) .
( 2 ) . الذريعة ، ج 11 ، ص 156 .
( 3 ) . همان ، ج 4 ، ص 112 .
( 4 ) . همان ، ج 14 ، ص 197 .
( 5 ) . فهرست نسخ خطّى كتابخانهء مجلس شوراى اسلامى ، ج 25 ، ص 79 ( ش 7069 ) ؛ الذريعة ، ج 4 ، ص 121 ، 578 و ج 11 ، ص 82 ( ش 507 ) .