خصوص مرتبة من مراتبه .
فانّه يقال : مجرّد احتمال استعماله فيه لا يوجب اجماله بعد استقرار ظهوره فى العموم ، و الثّابت من مزاحمته بالخاصّ انّما هو بحسب الحجّيّة تحكيما لما هو الاقوى كما اشرنا اليه آنفا .
و بالجملة : الفرق بين المتّصل و المنفصل ، و ان كان بعدم انعقاد الظّهور فى الاوّل الّا فى الخصوص ، و فى الثّاني الّا فى العموم ، الّا انّه لا وجه لتوهّم استعماله مجازا في واحد منهما اصلا ، و انّما اللّازم الالتزام بحجّيّة الظّهور فى الخصوص فى الاوّل ، و عدم حجّيّة ظهوره في خصوص ما كان الخاصّ حجّة فيه فى الثّاني ، فتفطّن .
ترجمه :
فصل : شبههاى نيست در اينكه همانا عامّ تخصيص خورده با متّصل يا منفصل ، حجّت است در آنچه ( افرادى ) كه باقى است ( افراد ) در آنچه ( افرادى ) كه دانسته شود عدم داخل بودن آن ( افراد ) در مخصّص مطلقا و هرچند باشد ( مخصّص ) متّصل . و [ حجّت است نسبت به ] آنچه ( افرادى ) كه احتمال داده مىشود داخل بودن آن ( فرد ) در اين ( مخصّص ) همچنين وقتى باشد ( مخصّص ) منفصل چنان كه اين [ حجّيّت عامّ در ما بقى با بيانى كه گذشت ] مشهور است بين اصحاب ، بلكه نسبت داده نشده است خلاف مگر به بعضى اهل خلاف . و چهبسا تفصيل داده شده است بين مخصّص متّصل ، پس گفته شده است به حجّيّت آن ( عامّ ) در اين ( افراد باقى ) و بين منفصل ، پس گفته شده است به عدم حجّيّت آن ( عامّ ) . و احتجاج كرده است نافى ( منكر حجّيّت عامّ مخصّص در باقى افراد ) به واسطهء اجمال ، به دليل متعدّد بودن مجازات به لحاظ مراتب خصوصيّات . و معيّن شدن