تخطي إلى المحتوى الرئيسي

نهاية الوصول ( شرح فارسى كفاية الأصول ) ( فارسى ) — صفحة 88

مساهمون:

ص٨٨

73 - از توضيح و بيان مصنّف مبنى بر اينكه اختلاف اسم با حرف در موضوع له و معناى اين دو نبوده بلكه در نحوهء ارادهء معنا از هركدام بوده ، چه چيزى مىتوان گفت ؟ ( ثم انّه قد . . . غير مجازفة )

ج : مىفرمايد : ممكن است گفته شود : مستعمل فيه در مثل اسمهاى اشاره و ضمائر نيز عامّ بوده و تشخّص و جزئيّت در آنها از ناحيهء نحوهء استعمالشان مىباشد . چرا كه اسمهاى اشاره وضع شده‌اند براى اشاره كردن به معانىاشان و همين‌طور بعضى ضمائر . و بعضى ضمائر نيز وضع شده‌اند براى مخاطب قرار دادن معنا ، و از طرفى اشاره كردن و خطاب قرار دادن نيز مستلزم تشخّص مىباشد . بنابراين ، ادّعاى اينكه مستعمل فيه در مثل « هذا » يا « هو » يا « ايّاك » مفرد مذكر بوده و تشخّصش از ناحيهء اشاره يا مخاطب قرار دادن با اين الفاظ بوده و اشاره و تخاطب نيز قهرا بايد به شخص يا با آن باشد ، چنين ادّعايى جزاف و بيهوده نيست .