2 - معناى اسمى ( اسم مصدر ) يعنى نتيجهء فعل واضع كه عبارت از معناى تصوّر شده باشد . مصنّف مىخواهد بفرمايد اولا : مراد از وضع ، معناى اسم مصدرى آن مىباشد ، ثانيا :
توصيف وضع به عامّ و خاصّ توصيفى مسامحى مىباشد ، زيرا وضع ، فعل فاعل بوده و توصيف آن به عامّ و خاصّ از باب مسامحه بوده و آنچه كه حقيقتا متّصف به عامّ و خاصّ مىشود ، آن معنايى است كه واضع به هنگام وضع لحاظ مىكند .
نهاية الوصول ( شرح فارسى كفاية الأصول ) ( فارسى ) — صفحه 64
پدیدآورندگان: حسن سيد اشرفى
ص۶۴