تخطي إلى المحتوى الرئيسي

نهاية الإيصال ( شرح فارسى أصول الفقه ) ( فارسى ) — صفحة 699

مساهمون:

ص٦٩٩

شرح ( پرسش و پاسخ )

407 - منشأ تقسيم واجب به واجب عينى و واجب كفائى چيست ؟ ( و الاصل فى . . . على نحوين ) ج : مىفرمايد : منشأ تقسيم واجب به عينى و كفائى در نحوهء تعلّق گرفتن غرض مولى به چيزى كه مطلوب او از ديگران بوده مىباشد . تعلّق غرض او به دو نحو بوده كه يك نحو موجب عينى شدن و يك نحو موجب كفائى شدن واجب مىشود . 408 - نحوهء اوّل از تعلّق غرض مولى چگونه بوده و منشأ چه واجبى است ؟ ( 1 - ان . . . الواجب العينىّ ) ج : مىفرمايد : نحوهء اوّل از تعلّق غرض مولى به چيزى آن است كه آن شىء مطلوب و واجب ، صادر شود از هريك از مردم وقتى كه مصلحت مطلوب مولى حاصل مىشود از عمل هر فردى جداگانه . بنابراين چاره‌اى نيست كه مولى خطابش را به هريك از مردم متوجّه كند مبنى بر اينكه آن مأمور به واجب صادر شود از هركدام به صورت جداگانه و مشخص « 1 » . مثل روزه ، نماز و بيشتر تكاليف شرعيّه . و اين همان واجب عينى است . 409 - نحوهء دوّم از تعلّق غرض مولى چگونه بوده و منشأ چه واجبى است ؟ ( 2 - ان . . . الواجب الكفائى ) ج : مىفرمايد : نحوهء دوم از تعلّق غرض مولى به چيزى آن است كه آن شىء مطلوب و واجب ، صادر شود از يكى از مكلّفين ولى نه به صورت معيّن و مشخّص
هامش
( 1 ) - مخاطب امر مولى عبارت از عام استغراقى مىباشد . يعنى همهء مردم به صورت تك‌تك متوجّه خطاب مولى مىباشند .