يعنى « و ملاحظة كلّ ما يمكن فرض عدم اعتباره فيها » .
و يسمّى مثل هذه التّقسيمات ، التّقسيمات الاوّليّة : كلمهء « مثل » نايب فاعل « يسمّى » و اضافه به « هذه » و كلمهء « التقسيمات » نيز بدل و مشار اليه « هذه » و كلمهء « التّقسيمات » دومى نيز مفعول دوّم « يسمّى » و در محلّ نصب بوده و كلمهء « الأوّليّة » صفت آن مىباشد .
لانها تقسيمات تلحقها فى ذاته : ضمير در « لانّها » و ضمير فاعلى در « تلحقها » به تقسيمات اوّليّه و ضمير مفعولى در آن و ضمير در « ذاتها » به صلاة برمىگردد .
تعلّق شىء بها : ضمير در « بها » به صلاة برمىگردد .
و تقابلها : ضمير مفعولى در « تقابلها » به تقسيمات اوّليّه برمىگردد .
الّتى تلحقها : ضمير فاعلى در « تلحقها » به تقسيمات ثانويّه و ضمير مفعولى در آن به صلاة برگشته و موصولى « الّتى » با جملهء صلهاش نيز صفت براى « التّقسيمات الثّانويّة » كه فاعل « تقابلها » بوده مىباشد .
و سيأتى ذكرها : ضمير در « ذكرها » به تقسيمات ثانويّه برمىگردد .
شرح ( پرسش و پاسخ )
319 - تقسيمات واجب چند قسم مىباشد ؟ ( بيان تقسيم اجمالى از خارج )
ج : مىفرمايد : هر واجبى داراى دو تقسيم مىباشد : الف : تقسيمات اوّليّه ب :
تقسيمات ثانويّه
320 - تقسيمات اوّليّه و ثانويّه به چه معنا مىباشد ؟ ( انّ كلّ . . . سيأتى ذكرها )