الاتّفاق » بيان ماء موصوله مىباشد .
اذا أتى بها بداعى امرها الخ : ضمير در « بها » و « امرها » به صلاة برمىگردد .
لما سقط امرها : ضمير در « امرها » به عبادت برمىگردد .
بداعى امرها بدون قصد ذلك الوجه : ضمير در « امرها » به عبادت برگشته و مقصود از « ذلك الوجه » غير قصد امتثال مىباشد .
و استحالته : ضمير در « استحالته » به اخذ قصد امتثال برمىگردد .
شرح ( پرسش و پاسخ )
316 - اينكه اختلاف در مقام تعبّدى و توصّلى بودن واجب ناشى از اختلاف در امكان قصد قربت در متعلّق امر بوده آيا مقصود از قصد قربت چيست ؟ ( انّ محلّ الخلاف . . .
على ما سيأتى )
ج : مىفرمايد : قصد قربتى كه اختلاف است در اينكه امكان اخذ آن در متعلّق مأمور به امكانپذير بوده يا امكانپذير نيست ، عبارت از قصد قربت به معناى قصد امتثال امر مىباشد . امّا غير قصد امتثال « 1 » مثل انجام عمل به قصد محبوبيّت ذاتى داشتن مأمور به ، به اينكه هر مأموربهى قطعا محبوب آمر بوده « 2 » و يا صرفا به قصد
هامش
( 1 ) - قصد امتثال يعنى انجام عمل براى آن است كه خداوند را شايسته و سزاوار اطاعت و بندگى كردن دانست . چنانچه در حديث علوى آمده است : « انّ قوما عبدوا اللّه لانّه اهل للعبادة فتلك عبادة الابرار » .
( 2 ) - مثلا شارع بگويد : « اقيموا الصّلاة لحسنها » .