مقصود از مادّه نيز فعل و كارى است كه مفاد هيئت امر برآن واقع شده است مثل زدن در « ضرب » ، ايستادن در « قم » و نشستن در « اقعد » . بنابراين ، سه عنوان از اين نسبت خاصّ بين اين سه ركن انتزاع مىشود .
1 - عنوان طالب و طلبكننده يعنى آمر
2 - عنوان مطلوب منه يعنى مأمور
3 - عنوان مطلوب كه مقصود فعل و كارى است كه آمر ، مأمور را بر انجام آن تحريك و ترغيب مىكند .
در نتيجه كلام ما كه مىگوئيم « اضرب » بزن ، دلالت دارد بر نسبت طلبيّه بين زدن و متكلّم و مخاطب ، و معنايش اين است كه آمر و متكلّم ، زدن را برعهدهء مخاطب قرار داده و او را وادار و تحريك به آن كرده و انگيزه در نفس مخاطب براى انجام فعل يعنى زدن قرار مىدهد .
نهاية الإيصال ( شرح فارسى أصول الفقه ) ( فارسى ) — صفحة 468
مساهمون: حسن سيد اشرفى
ص٤٦٨