و صيغة الامر : عطف بر « مادّة الامر » مىباشد . يعنى « الثّانى فى صيغة الامر » .
و خاتمة فى تقسيمات الواجب : كلمهء « خاتمة » عطف به « بحثان » مىباشد .
و هى كلمة الخ : ضمير « هى » به مادّه امر برمىگردد .
و فيها ثلاث مسائل : ضمير در « فيها » به مادّه امر برمىگردد .
1 - معنى كلمة الامر : يعنى « المسألة الأولى معنى كلمة الامر » .
بين الطّلب و غيره : ضمير در « غيره » به طلب برمىگردد .
ممّا تستعمل فيه هذه الكلمة : ضمير در « فيه » به ماء موصوله كه به معناى « معانى » بوده برگشته و « ممّا الخ » بيان « غيره » مىباشد .
الّتى تستعمل فيها : ضمير در « فيها » به معانى برمىگردد .
ترجع الى معنى : ضمير در « ترجع » به معانى برمىگردد .
جامع بينها : ضمير در « بينها » به معانى برمىگردد .
و هو مفهوم الشّيء : ضمير « هو » به معناى واحد جامع برمىگردد .
الطّلب و الشّيء : هر دو كلمه ، بدل تفصيلى « معنيين » مىباشند .
و ابرازهما به : ضمير در « ابرازهما » به اراده و رغبت و در « به » به ماء موصوله در « ممّا » كه بيان « هذه الامور بوده » برمىگردد .
من دون اظهارهما : ضمير در « اظهارهما » به اراده و رغبت برمىگردد .
لا يسمّى طلب : ضمير نايب فاعلى در « يسمّى » به مجرّد اراده و رغبت برمىگردد .
الظّاهر انّه الخ : ضمير در « انّه » به معناى شأن مىباشد .
يسمّى امرا : ضمير نايب فاعلى در « يسمّى » به كلّ طلب برمىگردد .
بل به شرط مخصوص : يعنى « بل يسمّى امرا به شرط مخصوص » .
نهاية الإيصال ( شرح فارسى أصول الفقه ) ( فارسى ) — صفحة 436
مساهمون: حسن سيد اشرفى
ص٤٣٦