تخطي إلى المحتوى الرئيسي

نهاية الإيصال ( شرح فارسى أصول الفقه ) ( فارسى ) — صفحة 409

مساهمون:

ص٤٠٩
اينكه همانا وصف قاضى مثلا آيا صدق مىكند ( وصف قاضى ) به نحو حقيقت بر كسى كه زايل شده است از او ( كس ) منصب قضاوت ؟ و اين‌چنين است حال در مثل نجّار و خيّاط و ارّه . پس تصوّر نمىشود در اين‌ها ( نجار ، خيّاط و ارّه ) انقضاء مگر به واسطهء زايل شدن حرفهء تجارت و پيشهء خيّاطى و شأنيّت بريدن در ارّه . و خلاصه ، همانا زوال و انقضاء در هرشىء به حسب آن ( شىء ) است . و نزاع در مشتقّ همانا آن ( نزاع ) در وضع هيئات است با قطع‌نظر از خصوصيات مبادى كه دلالت مىشود بر آنها ( خصوصيّات بمادى ) به واسطهء موادّى كه اختلاف پيدا مىكنند ( موادّ ) اختلاف زياد .

نكات دستورى و توضيح واژگان

3 - اختلاف المشتقّات الخ : يعنى « الثّالث اختلاف المشتقّات الخ » . و قد يتوهّم بعضهم : ضمير در « بعضهم » به اصوليّون برگشته و مقصود از بعضى نيز فاضل تونى مىباشد . انّ النّزاع هنا لا يجرى الخ : مشار اليه « هنا » مشتقّ بوده و ضمير در « لا يجرى » به نزاع برمىگردد . نحو ذلك ممّا كان للحرف و المهن : مشار اليه « ذلك » نجّار ، خيّاط ، طبيب و قاضى بوده و ضمير در « كان » به ماء موصوله در « ممّا » كه به معناى « كلماتى » بوده برگشته و كلمهء « حرف » جمع حرفه و كلمهء « مهن » جمع مهنة به معناى كار و شغل و پيشه مىباشند . بل فى هذه : مشار اليه « هذه » عبارت از « ممّا كان للحرف و المهن » يعنى كلمات
نهاية الإيصال ( شرح فارسى أصول الفقه ) ( فارسى ) — صفحة 409 | حسن سيد اشرفى