و عرفت هناك : مشار اليه « هناك » مبحث رابع مىباشد .
يتصوّره الواضع بنفسه : ضمير مفعولى در « يتصوّره » و ضمير در « بنفسه » به معنا برگشته و منظور از « بنفسه » يعنى تفصيلا و مشخّصا .
و اخرى بوجهه و عنوانه : ضمير در « بوجهه » و « عنوانه » به معنا برگشته و مقصود از « عنوانه » و « بوجهه » يعنى در ضمن يك معناى كلّى ديگر كه عنوان براى اين معنا مىباشد .
فاعرف هنا انّ اللّفظ ايضا كذلك : مشار اليه « هنا » مبحث نهم بوده و مقصود از « كذلك » يعنى تصوّر لفظ هم به دو صورت ياد شده مىباشد .
ربّما يتصوّره الواضع بنفسه : ضمير مفعولى در « يتصوّره » و « بنفسه » به لفظ برمىگردد .
و يضعه للمعنى كما هو الغالب : ضمير مفعولى در « يضعه » به لفظ و ضمير « هو » به تصوّر فى نفسه لفظ و وضعش براى معنا برمىگردد .
حينئذ : يعنى « حين اذ يتصوّره الواضع بنفسه و يضعه للمعنى » .
شخصيّا : كلمهء « شخصيّا » صفت براى مفعول مطلق محذوف است يعنى « وضعا شخصيّا » .
و ربّما يتصوّره بوجهه و عنوانه : ضمير فاعلى در « يتصوّره » به واضع و ضمير مفعولى در آن و ضمير در « بوجهه و عنوانه » به لفظ برمىگردد .
نوعيّا : همانند شخصيّا مىباشد .
بنفسها بل انّما يصحّ تصوّرها : ضمير در « بنفسها » و « تصوّرها » به هيئت برمىگردد .
نهاية الإيصال ( شرح فارسى أصول الفقه ) ( فارسى ) — صفحة 180
مساهمون: حسن سيد اشرفى
ص١٨٠