ذكيرى ، سليمى ، وسيطى " .
و اگر الفش براى تانيث نيست ، حرف مابعد ياء تصغير مكسور ميگردد ، و الف قلب به ياء مىشود ، مانند " معزى : بز ، ارطى : درختى است ، اصفى ، اقوى ، موسى ، عيسى ، كسرى " در تصغير اينها گوئى :
" معيزى ، اريطى ، اصيفى ، اقيوى ، مويسى ، عييسى ، كسيرى " و در صورت ورود تنوين معامله قاض با آنها مىشود ، و در مثل " اقيوى " جائز است ياء لام الفعل را حذف نمايند ، و عين الفعل را قلب به ياء كنند ، و ياء تصغير را در آن ادغام نمايند ، و " اقىّ " گويند ، و اعلال قاض را نداشته باشد ، لكن در مثل " احيّى و يحيّى " كه در حال تصغير سه ياء جمع مىشود ، حتما ياء سوم حذف مىشود ، و " احىّ و يحىّ " گفته مىشود .
و اسم مقصور پنج حرفى و بيشتر الفش هرچه باشد حذف ميگردد ، و در باقى ، صيغه تصغير بناء ميگردد ، مانند " حبارى : مرغى است ، خوزلى : سنگين راهرفتن ، لغّيزى : سخن مشكل ، حججبى : نام گروهى از انصار ، سبطرى : خرامان رفتن ، سرندى : زرنگ در كار " در تصغير اينها گوئى : " حبيّر ، خويزل ، لغيغيز ، حجيجب ، سبيطر ، سريند " و اگر الف براى تانيث نباشد و حرف زائد ديگرى در كلمه باشد ، مانند " سرندى " يا براى تانيث باشد و حرف زائد ديگر مدّ باشد مانند " حبارى " ، جائز است آن حرف ديگر حذف گردد ، و " سريدى و حبيرى " گفته شود .
و اسم ممدود سه حرفى و چهار حرفى و پنج حرفى كه الف ممدودةاش
علوم العربية — صفحة 391
مساهمون: هاشم حسيني تهرانى
ص٣٩١