بجاى يكديگر استعمال مىشود .
و مشار اليه يا حسّىّ است يا عقلىّ ، و عقلىّ دورى و نزديكى مكانى ندارد ، و استعمال هريك از اسماء اشارة در مشار اليه عقلىّ روى جهت معنوىّ است كه در علم معانى و كتابهاى تفسير مذكور است .
و كاف در اسم اشارة حرف خطاب است ، بر خلاف كاف ضمير كه اسم است ، لكن مانند كاف ضمير باعتبار مخاطب مفرد و تثنية و جمع و مذكّر و مؤنث ميآيد .
4 - " اسم موصول " و آنها عبارت است از :
" الّذى " براى مفرد مذكّر ، و " الّتى " براى مفرد مؤنث ، و " اللّذان و اللّذين " براى تثنية مذكر ، و " اللّتان و اللّتين " براى تثنية مؤنث ، پس از الحاق علامت تثنية ياء را براى تخفيف حذف كردند ، و " الاولى و الّذين " براى جمع مذكر ، و " اللّات و اللّاتى ، و اللّاء و اللّواتى و اللّوائى " براى جمع مؤنث ، و اينها را موصول خاصّ ميگويند ، زيرا براى هريك از مفرد و تثنية و جمع و مذكر و مؤنث صيغه خاصّى است ، و " من و ما و ذا و اىّ و ال " موصول عامّ است زيرا هريك آنها بجاى شش صيغه استعمال مىشود ، و جائز است نون تثنية را در اسم اشارة و موصول مشدّد نمايند ، و موصول در فارسى به كسى و كسانى اگر از ذوى العقول باشد ، و به چيزى و چيزهائى اگر نباشد ، ترجمة مىشود ، و پس از هرموصولى بايد جملهاى باشد كه آن را صلة مينامند ، و موصول و صلةاش با هم در تركيب كلام يك اسم محسوب مىشود ، و جهت معرفة بودن موصول صلةاش مىباشد ، مانند :
إِنَّ الَّذِينَ