جمع بر وزن " تفعلن " مىباشد .
چهارده صيغه امر : " ليرض ، ليرضيا ، ليرضوا ، لترض ، لترضيا ، ليرضين ، ارض ، ارضيا ، ارضوا ، ارضى ، ارضيا ، ارضين ، لارض ، لنرض " آنچه در صيغههاى امر از " دعا ، يدعو " گفته شد اينجا نيز در نظر گرفته شود ، با فرق آنكه عين الفعل در اينجا مفتوح ، و لام الفعل قلب به ياء شده ، و همزههاى امر حاضر مكسور است .
و از اين باب است : " شقى ، يشقى ، شقوة و شقاوة و شقاء :
بدبخت شدن " و " شقا ، يشقو ، شقوا : بدبختكردن " از باب " نصر ، ينصر " نيز آمده است ، و " ضحى ، يضحى ، اضح ، ضحا : آفتاب زده شدن " و به همين معنى از باب " نصر ، ينصر " استعمال شده .
( معتلّ اللّام يائىّ )
و آن از سه باب آمده :
1 - باب " فعل ، يفعل " مانند : " هدى ، يهدى ، اهد ، هدى و هداية و هديا و هدية : راهنمائىكردن " .
چهارده صيغه ماضى : " هدى ، هديا ، هدوا ، هدت ، هدتا ، هدين ، هديت ، هديتما ، هديتم ، هديت ، هديتما ، هديتنّ ، هديت هدينا " در همه چيز مانند " دعا " است جز آنكه آن واوى و اين يائى است .
( قاعدة )
قاعده كتابت آن است كه اگر الف در آخر كلمه واقع شود ، در مرتبه سوم ، و اصلش واو باشد مانند " دعا " به صورت الف نوشته