تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تاريخ ابن خلدون ( فارسي ) — صفحة 301

مساهمون:

ص٣٠١
برانگيخت تا او را بگرفت و در فلسطين بر دار كرد . باقى ماندهء ايشان امروز در مواطن پيشين خود ساكن‌اند و دو تيره‌اند ، يكى بنى عائد ميان بلبيس از اعمال مصر تا عقبهء ايله تا كرك از ناحيهء فلسطين و ديگر به بنى عقبه معروفند و در سرزمين‌هايى از كرك تا ازلم ، از بر حجاز ، سكونت دارند . نگهبانى كاروان‌هايى كه ما بين مصر و مدينهء نبويه تا حدود غزه از شام حركت مىكنند به عهدهء آنان است . غزه از مواطن جرم يكى از بطون قضاعه است . چنان كه گذشت . و تا اين زمان در افريقيه از ايشان جمعى چادرنشين هستند كه همراه با قبايل ذياب بن سليم در نواحى طرابلس زندگى مىكنند . و اما عامله نامش حارث بن عدى است ، ايشان برادران لخم و جذامند و حارث را به سبب انتساب به مادرش كه از قضاعه بود عامله ناميده‌اند . ايشان بطنى عظيم‌اند و مواطنشان در باديه شام پراكنده است . و اما كنده ، نام او ثور بن عفير بن عدى است و عفير برادر لخم و جذام است . و از اين رو آنان را ملوك گويند كه در باديهء حجاز - چنان كه خواهيم گفت - پادشاهى داشتند . و بلادشان در جبال يمن بود ، از آن سو كه هم مرز با حضرموت است . دمون كه امرؤ القيس در شعر خود ياد كرده از بلاد ايشان است . بطن‌هاى بزرگ آنان سه است : يكى فرزندان معاوية بن كنده كه از آنان است : ملوك بنى الحارث بن معاوية الاصغر بن ثور بن مرتع بن معاويه ، ديگر بطون سكون و سكسك و پسرشان اشرش بن كنده و از سكون است بطن تجيب يعنى بنى عدى و بنى سعد بن اشرش بن شبيب بن السكون . و تجيب نام مادرشان بوده است . سكون را در دومة الجندل فرمانروائى بود . عبد المغيث بن اكيدر بن عبد الملك بن عبد الحق بن اعمى بن معاوية بن حلاوة بن امامة بن شكامة بن شبيب بن السكون بر آنجا فرمان راند . رسول خدا ( ص ) در غزوهء تبوك ، خالد بن الوليد را بر سر او فرستاد و خالد او را اسير كرده بياورد . اما رسول خدا ( ص ) از خونش درگذشت و به پرداخت جزيه با او مصالحه كرد و او را به جاى خود بازگردانيد . از فرزندان معاوية بن كنده است : بنى حجر بن الحارث الاصغر بن معاوية بن كنده و از ايشان است : آكل المرار بن عمرو بن معاويه و او حجر پدر ملوك كنده است . كه دربارهء آنان سخن خواهيم گفت . و نيز الحارث الولاده برادر حجر . و اباضيان از خوارج يمن و مسلمانان حق طلب از اعقاب او بودند - و در اين باب سخن خواهيم گفت - و از ايشان است : اشعث بن قيس بن معدى كرب بن معاويه و جبلة بن عدى بن ربيعة معاوية بن الحارث الاكبر كه جاهليت و اسلام را درك كرده و پسرش محمد بن الاشعث و عبد الرحمان بن الاشعث كه بر خلاف عبد الملك و حجاج برخاست و آن قصه‌اى است مشهور . و پسر عمشان ابن عدى يعنى ادبر [ 1 ] بن عدى بن جبله كه به قولى در شمار اصحاب بوده است . او را معاويه به
هامش
[ ( 1 ) ] ادمر .