سرداب مقدس آن نور را در خود مخفى كرده است . بلكه آن ، سرداب خانهء امامان در سامراء بوده است . و اين مسألهاى همگانى در خانههاى عراق است كه به جهت حفاظت از گرما مىسازند . اين سرداب به طور خصوص از آن جهت شرف پيدا كرده كه به سه نفر از امامان دين منسوب است ، خانهاى كه خداوند متعال اذن داده كه ارتفاع معنوى يافته و در آن اسم و ذكر خدا برده شود » . « 1 »
ثانيا : عقيدهء هرمذهبى را مىتوان از لابلاى كتابهاى علماى آن مذهب يافت . با مراجعه به كتابهاى علماى شيعه از قبل از ولادت امام مهدى عليه السّلام تا اين زمان كه در دسترس همه وجود دارد ، پى خواهيم برد كه هيچيك از آنها حتى نزد مبتديان از آنها چنين اعتقادى را در مورد حضرت مهدى عليه السّلام و غيبت و ظهور او ندارند . بلكه در كتب مربوط به حضرت اسمى از سرداب مقدس آورده نشده است به جز قضيهء معتضد عباسى كه در آن اشاره به سرداب حضرت شده است .
رشيق صاحب مادراى مىگويد : « معتضد مرا به همراه دو نفر ديگر به سامرا فرستاد تا اگر فرزندى براى امام حسن عسكرى است دستگير نموده به نزد او آوريم ، و آدرس دقيق منزل حضرت را نيز داد . ما به سامرا رسيديم و منطقه را همانگونه كه توصيف كرده بود يافتيم . . . او بعد از توصيف خانهء حضرت و اين كه چگونه امام زمان را مشاهده كرده مىگويد : ما هرچه كرديم كه به او دسترسى پيدا كنيم ، نتوانستيم ، دور تا دور آن خانه را آب فرا گرفته بود ، لذا هنگامى كه احمد بن عبد اللّه قصد كرد نزديك شود در آن آب غرق شد .
هامش
( 1 ) . الغدير ، ج 3 ، ص 308 - 309 .