كه خدا خواسته باشد ، آشكار مىشوند .
ايضا خبرى است كه محمد بن ابراهيم در كتاب الغيبة « 1 » از احمد بن عبيد ، او از يحيى بن زكريا ، او از يوسف بن كليب ، او از بطائنى ، او از حميد ، او از ثمالى ، او از امام باقر عليه السّلام روايت كرده كه آن حضرت فرمود : اگر قائم آل محمد خروج نمايد ، هرآينه خداى تعالى با ملايكه به او يارى مىكند و اول كسى كه به او بيعت نمايد ، رسول خداست و امير المؤمنين و اين در بيعت نمودن دومين مىباشد .
ايضا خبرى است كه در انوار المضيئه به سند خود تا به اسد بن اسماعيل تا او از امام صادق عليه السّلام روايت نموده كه از آن حضرت پرسيده شد : مراد از روزى كه خداى تعالى مدقار آن را در قرآن مجيد ذكر نموده ، چيست ؟ چنانكه فرمود :
فِي يَوْمٍ كانَ مِقْدارُهُ خَمْسِينَ أَلْفَ سَنَةٍ
« 2 » يعنى در روزى كه مقدار آن پنجاههزار سال است . آن حضرت در جواب فرمود : مراد از آن ، روز رجعت جناب رسول خدا صلّى اللّه عليه و إله است . پس مدت آن حضرت در زمان رجعتش ، پنجاههزار سال مىباشد و امير المؤمنين است كه در زمان رجعتش چهل و چهار هزار سال سلطنت مىكند .
نيز خبرى است كه در كمال الدين از جعفر بن محمد بن مالك ، از حسن بن على بن مروان ، او از سعيد بن عمّار ، او از ابى مروان ، او گفته كه از صادق عليه السّلام از قول خداى عز و جل
إِنَّ الَّذِي فَرَضَ عَلَيْكَ الْقُرْآنَ لَرادُّكَ إِلى مَعادٍ
« 3 » پرسيدم آن حضرت فرمود :
نه چنين است . به خدا سوگند ياد مىكنم ! هرآينه دنيا به آخر نمىرسد تا وقتى كه رسول خدا صلّى اللّه عليه و إله و على عليه السّلام در ثويّه باهم جمع شوند . پس در آنجا آبيارى مىكنند و مسجدى بنا مىكنند كه براى آن دوازدههزار در مىباشد و ثويّه ، نام جايى است در كوفه . « 4 »
و خبرى است كه ايضا در آن كتاب ، آن را روايت نموده از هاشم بن خلف ، او از
هامش
( 1 ) . الغيبة ، محمد بن ابراهيم النعمانى ، ص 235 - 234 .
( 2 ) . سوره معارج ، آيه 4 .
( 3 ) . سوره قصص ، آيه 85 .
( 4 ) . ر . ك : مختصر بصائر الدرجات ، ص 210 ؛ بحار الانوار ، ج 53 ، ص 114 .