در دار دنيا شد ؛ بنابراين بايد جمع شدن امير المؤمنين نيز با اولادش در دار دنيا باشد .
يعنى اولاد ايشان در زمان رجعت بر سرش جمع مىشوند و اولاد ايشان عبارت است از ائمّه عليهم السّلام و ايشان آناناند كه در صحيحهء صريحه بر رجوع نمودن ايشان به دنيا تصريح شده و عاقبت كار با متّقيان است و متّقيان نيستند مگر ائمه عليهم السّلام .
در بحار از حضرت باقر عليه السّلام روايت نموده كه از آن حضرت از معنى قول خداى تعالى :
إِنْ نَشَأْ نُنَزِّلْ عَلَيْهِمْ مِنَ السَّماءِ آيَةً فَظَلَّتْ أَعْناقُهُمْ لَها خاضِعِينَ
« 1 » پرسيدند .
فرمود : گردنهاى بنى اميّه در پيش اين آيت پست مىشود و آن آيت در وقت زوال آفتاب ، يعنى وقت ظهر آشكار مىشود و آن عبارت از على بن ابى طالب عليه السّلام است كه هنگام ظهر بالاى سر خلايق آشكار شده ، يك ساعت نمايان مىگردد ، حتّى روى مباركش ديده مىشود ، طورى كه خلايق حسب و نسب آن حضرت را مىشناسند .
بعد از آن فرمود : آگاه شويد ! به درستى كه بنى اميّه در آن زمان چنان مىباشند كه اگر مردى از ايشان در پشت درختها پنهان شود ، هرآينه آن درخت گويد : اين مرد از بنى اميّه است ، آنگاه او را به قتل مىرسانند .
در وسائل الدرجات از ابو الفضل علوى ، او از سعد بن عيسى ، او از ابراهيم بن حكم بن ظهير ، او از پدرش ، او از شريك بن عبد الاعلى ، او از ابى وقّاص ، او از سلمان فارسى ، او از امير المؤمنين عليه السّلام روايت نموده كه آن حضرت فرمود : منم صاحب ميسم و فاروق اكبر و منم صاحب رجعتها و دولت دولتها تا آخر حديث .
ابن شهر آشوب در كتاب مناقب از حضرت باقر عليه السّلام روايت كرده در خصوص شرح قول امير المؤمنين عليه السّلام كه ساعة به دست من قيامت خواهد نمود كه آن حضرت فرمود كه مراد از ساعة رجعت پيش از قيامت است . خداى تعالى در آنروز با من و با ذرّيهء من به مؤمنان يارى مىكند . پس حاصل معنى فرمودهء امير المؤمنين است كه امور روز رجعت در دست من خواهد شد .
هامش
( 1 ) . سوره شعرا ، آيه 4 .