گريستند و وقتى آن حضرت خروج مىنمايد ، ايشان از جملهء ياران او مىباشند .
[ رواياتى از امام صادق ( ع ) ]
ايضا شيخ شرف الدين در كتاب كنز الفوايد از محمد بن عيّاش ، او از جعفر بن محمد بن مالك ، او از قسم بن اسماعيل ، او از على بن خالد عاقولى ، او از عبد الكريم خثعمى و او از سليمان بن خالد روايت نموده ، گفته : صادق عليه السّلام در خصوص قول خداى تعالى :
يَوْمَ تَرْجُفُ الرَّاجِفَةُ * تَتْبَعُهَا الرَّادِفَةُ
« 1 » ، فرمود : راجفه ، حسين بن على عليه السّلام و رادفه ، على بن ابى طالب عليه السّلام است . « 2 » حاصل مضمون آيه بنابراين روايت ، اين است كه روزى را ذكر كن كه حسين بن على عليهما السّلام با اضطراب و از پى آن ، امير المؤمنين خروج و جنبش مىكند .
بعد از آن فرمود : اوّلين كسى كه گردوخاك قبر را از سرش مىتكاند ، حسين بن على با هفتادوپنجهزار نفر است . اين معنى قول خداى تعالى است :
إِنَّا لَنَنْصُرُ رُسُلَنا وَ الَّذِينَ آمَنُوا فِي الْحَياةِ الدُّنْيا وَ يَوْمَ يَقُومُ الْأَشْهادُ * يَوْمَ لا يَنْفَعُ الظَّالِمِينَ مَعْذِرَتُهُمْ وَ لَهُمُ اللَّعْنَةُ وَ لَهُمْ سُوءُ الدَّارِ
« 3 » ؛ به درستى كه ما به پيغمبر خود و به آنان كه در مدّت زندگانى دنيا ايمان آوردهاند ، يارى مىكنيم و روزى كه شهيدان برمىخيزند ، روزى كه عذر آوردن به ستمكاران ، فايده نمىبخشد و لعنت و بدى دار عقبى بر ايشان است .
جعفر بن محمد قولويه در كتاب كامل الزياره « 4 » از حسين بن محمد از معلّى ، او از مفضّل ، او از ابن صدقه ، او از مفضّل بن عمير و او از صادق عليه السّلام روايت نموده ، آن حضرت فرمود : گويا تختى از نور مىبينم كه در جايى گذاشته شده و بالاى آن قبّهاى از ياقوت سرخ زده شده كه از جواهر مكلّل و دانهنشان گرديده است ، گويا امام حسين عليه السّلام
هامش
( 1 ) . سوره نازعات ، آيه 7 و 6 .
( 2 ) . ر . ك : مختصر بصائر الدرجات ، ص 211 ؛ بحار الانوار ، ج 53 ، ص 106 .
( 3 ) . سوره غافر ، آيه 52 و 51 .
( 4 ) . كامل الزيارات ، صص 260 - 259 .