خداست ، از جانب خدا و به امر خداست .
سپس اين آيهء كريمه را تلاوت مىفرمايد :
إِنَّ الَّذِينَ يُبايِعُونَكَ إِنَّما يُبايِعُونَ اللَّهَ يَدُ اللَّهِ فَوْقَ أَيْدِيهِمْ فَمَنْ نَكَثَ فَإِنَّما يَنْكُثُ عَلى نَفْسِهِ
« 1 » . . . ، الخ ؛ به درستى كه آنان كه با تو بيعت مىكنند ، اين است و جز اين نيست كه در حقيقت با خدا بيعت كردهاند . دست خدا بالاى سر ايشان است ، هركس بيعت را بشكند ، بر نفس خود ضرر زده . اوّلين كسى كه دست مبارك آن حضرت را مىبوسد ، جبرييل است و بعد با حضرت بيعت مىكند .
بعد از او ملايكه و نجباى جنّ و بعد از ايشان ، نقبا بيعت مىكنند .
اهل مكّه به آواز بلند صدا مىنمايند و مىگويند : اين مرد كيست كه پيش بيت اللّه است ؟ اين جماعت چه كسانىاند كه نزد اويند ؟ اين علامت و معجزه كه امشب ديديم ، چيست ، حال آنكه تا حال مانند آن ديده نشده ؟
بعضى از ايشان به بعضى ديگر گويد : اين مرد ، همان صاحب بزهاست و بعضى به برخى ديگر گويد : نگاه كنيد و ببينيد از اين جماعت كه نزد آن مرد است ، مىشناسيد ؟
آنها گويند : هيچيك از ايشان را نمىشناسيم مگر چهار نفر از اهل مدينه ، ايشان فلان و فلاناند ، نامهايشان را مىشمارند .
اين قضيّه در اوّل طلوع آفتاب اين روز واقع مىشود ، وقتى آفتاب درآمد و هوا روشن شد ، صداكنندهاى از جرم آفتاب با زبان عربى فصيح به نوعى كه همهء اهل آسمانها و زمينها مىشنوند ، خلايق را ندا مىكند : اى جماعت خلايق ! اين مرد مهدى آل محمد است . او را با نام جدّش رسول خدا صلّى اللّه عليه و إله مىنامد و كنيهء او را هم ذكر مىكند ، او را به امام حسن عسكرى و امام على النقى تا به امام حسين عليهم السّلام نسبت مىدهد و مىگويد با او بيعت كنيد و تابعش شويد ، تا اينكه هدايت يابيد و از امرش مخالفت نكنيد كه گمراه مىشويد .
در آن حال ، اوّلين كسانى كه دست مبارك آن حضرت را مىبوسند ، ملايكه مىباشند . بعد از ايشان جنيّان و بعد ، نقبا دست مباركش را مىبوسند و مىگويند :
هامش
( 1 ) . سوره فتح ، آيه 10 .