تخطي إلى المحتوى الرئيسي

العبقري الحسان في أحوال موالانا صاحب الزمان ( ع ) — صفحة 540

مساهمون:

ص٥٤٠
از اين جمله قول خداى تعالى در قصّهء لوط است :
فَما وَجَدْنا فِيها غَيْرَ بَيْتٍ مِنَ الْمُسْلِمِينَ
« 1 » ؛ در آن‌جا از مسلمانان بيشتر از اهل يك خانه نيافتيم . نيز از اين جمله قول خداى تعالى است :
قُولُوا آمَنَّا بِاللَّهِ وَ ما أُنْزِلَ إِلَيْنا
« 2 » و قول خداى عزّ و جلّ :
أَمْ كُنْتُمْ شُهَداءَ إِذْ حَضَرَ يَعْقُوبَ الْمَوْتُ
« 3 » تا
نَحْنُ لَهُ مُسْلِمُونَ
« 4 » ؛ آيا وقتى مرگ به يعقوب رسيد ، شما حاضر بوديد ، حال آن‌كه ما به او اسلام آورده‌ايم ؟ عرض كردم : اى سيّد من ! دين‌ها چندتاست ؟ فرمود : چهار تا و هريك از آن‌ها شريعتى على حدّه است ، انتهى الحديث . « 5 »

[ وجه تسميه طوايف ] 4 نجمة

ايضا در بحار « 6 » از مفضل روايت كرده كه گفت : خدمت حضرت صادق عليه السّلام عرض كردم : اى آقاى من ! چرا طايفه مجوسيّه ، مجوس ناميده شدند ؟ فرمود : زيرا ايشان در ميان طايفهء سريان ، خودشان را به مجوس منسوب نمودند ، مجوس نام مردى كوچك‌گوش بود كه آيين آتش‌پرستى را اختراع نمود ، آن‌ها ادّعا نمودند آدم و شيث كه به هبّة اللّه ملقّب‌اند ، نكاح مادران ، خواهران ، دختران ، خاله‌ها ، عمّه‌ها و ساير زنان را كه نسبت به ما محرم‌اند را بر ايمان حلال كرده‌اند ، ايشان به ما امر كرده‌اند آفتاب در هر سمتى كه باشد ، به همان سمت نماز بگزاريم و براى نماز وقت تعيين نكرده‌اند ، اين‌گونه جز از راه افترا بستن به خدا ، آدم و شيث عليهما السّلام سخنان نيست .
هامش
( 1 ) . سوره ذاريات ، آيه 36 . ( 2 ) . سوره بقره ، آيه 136 . ( 3 ) . سوره بقره ، آيه 133 . ( 4 ) . سوره بقره ، آيه 133 و 136 . ( 5 ) . بحار الانوار ، ج 53 ، صص 5 - 4 . ( 6 ) . همان ، صص 6 - 5 .