اى ابى بصير ! باك ندارى از اينكه زمان ظهور قائم را درنيابى !
[ شناخت امام و مرگ جاهليت ]
در كتاب مذكور ايضا از كلينى ، او از جماعتى از اصحاب ما ، ايشان از احمد بن محمد ، او از على بن نعمان ، او از محمد بن مروان و او از فضيل بن يسار روايت كرده كه از امام باقر عليه السّلام شنيدم ، مىفرمود : هركه بميرد و امام خود را نشناسد ، مانند مردهء ايّام جاهليّت مرده است و هركس بميرد و امام خود را بشناسد ، هرآينه پيش يا پس بودن اين امر به او ضرر نمىرساند و هركس بميرد و امام خود را شناخته ، هرآينه به منزلهء كسى است كه در خيمهء قائم - عجل اللّه تعالى فرجه - با آن حضرت باشد . « 1 »
[ غيبت قائم - عجل اللّه تعالى فرجه - و امتحان الهى ]
تذنيبات للعبقريّات الثلاثة و تنضيدات به مثل تنضيد الاثاثه تذنيب اوّل كه راجع به عبقريّهء اوّل است ، آن است كه بايد دانست غيبت حضرت بقيّة اللّه الحجة بن الحسن - عجل اللّه تعالى فرجه - يكى از امتحانهاى بزرگ الهى است . چراكه از روزى كه بناى ارسال رسل و بعث انبيا شده از سنّتهاى بارى تعالى كه ميان بندگان او جارى است ؛ امتحان و اخبار او است ، جلّ شأنه بندگان خود را به غيبت جلى از آنان ، لهلك من هلك عن بيّنة و يحيى من حىّ عن بيّنة « 2 » و لن تجد لسنة اللّه تبديلا و تحويلا « 3 » .
اين اختبار و امتحان نيست مگر براى آنكه مراتب مردمان و حقايق آنها ميان همگنان ظاهر شود ، بلكه حال او نسبت به خودش منكشف شود . بلى ، چيزىكه هست آن است كه كثيراما حال انسان نسبت به خودش مخفى مىماند .
هامش
( 1 ) . الغيبة ، محمد بن ابراهيم نعمانى ، ص 330 .
( 2 ) . سوره انفال ، آيه 42 .
( 3 ) . سوره فاطر ، آيه 43 .