عرض كرد : كراهت دارم از اينكه آفتاب از غير مطلع خود طلوع نمايد .
حضرت فرمودند : در اين امر خفايى نيست ، در آنجايى كه فجر از آن طالع مىشود ، نظر نما ، شمس نيز از آنجا طلوع مىكند و حرجى بر تو نيست كه بخوابى در وقتى كه خداى تعالى را ذكر نموده باشى .
بعض از شرّاح تهذيب در توضيح اين خبر چنين فرموده : چون به سايل چنين رسيده بود كه هرگاه وقت ظهور قائم برسد ، آفتاب از مغرب خود طلوع مىنمايد ، پس مرد سايل انتظار آن زمان و ديدن آن كيفيّت را داشته و مىترسيده اگر قبل از طلوع آفتاب بخوابد ، حضرت ظاهر شود ، آفتاب از غير مطلع حاليّه كه دارد ، طلوع نمايد ، او در خواب باشد و ديدن اين علامت در زمان ظهور آن بزرگوار از او فوت شود .
لذا امام عليه السّلام جواب او را چنين فرموده كه در طلوع شمس از مغرب در وقت ظهور آن نور موفور السرور ، خفا و غموضتى نيست و اين امرى بيّن و آشكار است ، چرا كه شمس در هرروز كه طلوع مىنمايد ، از آنجا طلوع مىكند كه در آنروز فجر از آنجا طالع و نمايان مىشود ، چون فجر از ناحيهء مشرق يا مغرب طلوع كند و كسى كه بعد از فجر مىخوابد ، مطلع فجر را در آن روز مىبيند كه از طرف مشرق است يا مغرب ، پس علم به مطلع شمس براى او حاصل مىشود ، زيرا مطلع آن ، همان مطلع فجر است كه آن را ديده است .
[ ابر مخصوص ] 3 نجمة
بدان در زمان ظهور نور موفور السرور حضرت بقيّة اللّه ، يكى از مراكب مخصوصهء آن بزرگوار ابرى مخصوص است كه خداى تعالى آن را براى حضرتش ذخيره فرموده كه در آن رعدوبرق است ؛ چنانكه صفّار در بصائر الدرجات « 1 » و شيخ مفيد در
هامش
( 1 ) . بصائر الدرجات ، ص 429 .