تخطي إلى المحتوى الرئيسي

العبقري الحسان في أحوال موالانا صاحب الزمان ( ع ) — صفحة 370

مساهمون:

ص٣٧٠

[ دو نهر آب و شير ]

چهل و يكم : بيرون آمدن دو نهر از آب و شير ، پيوسته در ظهر كوفه كه مقرّ سلطنت آن جناب است از سنگ جناب موسى كه با آن حضرت است ؛ چنان‌كه در خرايج « 1 » از جناب باقر عليه السّلام مروى است كه فرمود : چون قائم عليه السّلام به مكّه خروج كند و اراده نمايد متوجّهء كوفه شود ، منادى آن حضرت ندا كند : آگاه باشيد ! كسى طعام و آبى حمل نكند و حجر موسى را كه از آن دوازده چشمهء آب جارى شده بود ، حمل نمايد . در منزلى فرود نمىآيند مگر آن‌كه آن را نصب مىفرمايد ، پس چشمه‌ها از آن جارى مىشود . هركه گرسنه باشد ، سير و هركه تشنه باشد ، سيراب مىشود . آن سنگ ، توشهء ايشان است تا وارد نجف شوند ، چون در ظهر كوفه فرود آمدند ، از آن پيوسته آب و شير جارى مىشود . هركه گرسنه باشد ، سير و هركس تشنه باشد ، سيراب مىشود .

[ امتياز حضرت در شب معراج ]

چهل و دوّم : امتياز دادن خداوند تبارك و تعالى آن حضرت را در شب معراج پيغمبر خود صلّى اللّه عليه و آله بعد از نماندن اشباح نورانيّهء ائمّه عليهم السّلام به آن حضرت ، از امير المؤمنين عليه السّلام تا حجّت عصر - عجّل اللّه تعالى فرجه - به اين‌كه به روايت ابن عيّاش فرمود : اين قائم حلال مرا ، حلال و حرام مرا ، حرام مىكند و اى محمد ! از اعداى من انتقام مىكشد . اى محمد ! او و كسى كه او را دوست مىدارد ، دوست دار ! « 2 »

[ نزول عيسى بن مريم ( ع ) ] 18 نجمة

چهل و سوّم : جايز نبودن هفت تكبير بر جنازهء احدى بعد از حضرت
هامش
( 1 ) . الخرائج و الجرائح ، ج 2 ، ص 690 . ( 2 ) . مقتضب الاثر فى النص على الائمة الاثنى عشر ، ص 24 .