أَسْلَمَ مَنْ فِي السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ طَوْعاً وَ كَرْهاً
« 1 » فرمود : هرگاه قائم ما خروج كرد ، زمينى نمىماند مگر آنكه در آن ، شهادت انّ لا إله الّا اللّه و انّ محمّدا رسول اللّه را ندا كنند .
نيز از حضرت كاظم عليه السّلام در تفسير آيهء مذكوره روايت كرده كه آن در حقّ قائم عليه السّلام نازل شده ، چون يهود ، نصارا ، صابئين ، زنادقه و كفّار را در مشرق زمين و مغرب آن بيرون آورد ، پس سلام را بر ايشان عرضه دارد . هركه به رغبت اسلام آورد ، او را به نماز و زكات و آنچه مسلم را به آن امر كنند و بر او براى خداوند واجب است ، امر فرمايد و هركه اسلام نياورد ، گردنش را بزند ، تا اينكه در مشرقها و مغربها احدى جز موحّد نماند .
راوى گفت : فدايت شوم ! خلق بيشتر از اينهاست .
فرمود : بهدرستىكه چون خداى تعالى اراده فرمايد ، امر زياد را كم و كم را زياد مىكند . « 2 »
يوسف بن يحيى السلمى در باب نهم از كتاب عقد الدرر اخبار بسيارى در كيفيّت فتوحات آن حضرت و گرفتن قسطنطنيّه ، روم ، بنى ، الاصغر ، چين ، كابل ، جزاير و غير آنها ذكر كرده كه مقام ذكر آن نيست .
[ عدالت حضرت صاحب الامر ( عج ) ] 15 نجمة
سى و پنجم : پر شدن تمام روى زمين از عدل و داد ؛ چنانكه در كمتر خبرى ، الهى يا نبوى ، خاصّى يا عامّى ذكرى از حضرت مهدى عليه السّلام شده كه اين بشارت و اين منقبت براى آن جناب مذكور نباشد .
هامش
( 1 ) . سوره آل عمران ، آيه 83 .
( 2 ) . تفسير العياشى ، ج 1 ، ص 184 .