قال النّبى صلّى اللّه عليه و آله حكاية عن اللّه سبحانه و تعالى من لم يرض بقضائى و لم يشكر على نعمائى و لم يصبر على بلائى ، فليطلب ربّا سوائى » . « 1 »
علامت پنجاه و دوّم : [ مردم روزگار و تجّار بازار ، در اخذ اثمان شرط استيفا و فرط استصقا به جا آورند ]
مردم روزگار و تجّار بازار ، در اخذ اثمان شرط استيفا و فرط استصقا به جا آورند ، در وزن و كيل مبيعات ، دقيقهاى از دقايق ، نقصان و احتباس را فرو نگذارند ؛ يعنى زياد ستانند و كم دهند و به ويل و بال
وَيْلٌ لِلْمُطَفِّفِينَ * الَّذِينَ إِذَا اكْتالُوا عَلَى النَّاسِ يَسْتَوْفُونَ * وَ إِذا كالُوهُمْ أَوْ وَزَنُوهُمْ يُخْسِرُونَ
« 2 » نيانديشند و از آن كافر بتپرست كمتر باشند .
نقل است قصّاب كافرى بود كه گوشت بيشتر مىداد و بها كمتر مىگرفت . شخصى ، حقيقت آن را از وى پرسيد .
گفت : بر بالاى قناره نظاره كن ! آن شخص ديد بتى بر بالاى قناره نهاده ، گفت : من به جهت اين بت كه بالاى قناره نهاده شده ، بها كمتر مىگيرم و گوشت بيشتر مىدهم .
عزيز من چنين كافرى براى بتى كه لا يسمع و لا يبصر و لا يغنى من جوع صفت او است ، بها كمتر مىستانند و متاع بيشتر مىدهد ، تو كه دعوى اسلام كنى و خداى سبحانه را حاضر و ناظر دانى ، چرا با اين وصف ، ثمن جيّد و تمام ستانى و متاع را هرچه ردىتر و ناقصتر بدهى . اى بدتر از بتپرست ! نمىدانى بدين دستهء ميزان كه به دست مىگيرى ، چه ايمايى به نكتهء موزون و لطيفهء دلپذير مضمر است .
قال الشيخ الجليل الجرجانى : الأنسان إذا اراد وزن الذهب و الفضّة ، فيأخذ عذبة الميزان بين ابهامه و سبّابته فيصير ابهامه و بيّناته كالهاء في كلمة اللّه و ثلثة اصابع اليد ، كالألف و اللّامين في اللّه ؛ يعنى طلا و نقره بايد هنگام كشيدن به دقّت وزن شوند ، آنسان كه بند ترازو را به انگشت سبّابه و ابهام مىگردانيد و انگشت به صورت هاء اللّه مىشود و انگشت ديگر شكل الف و دو لام اللّه را پيدا مىكنند ؛ اين ايماء است به اينكه اللّه حاضر و ناظر است ، پس دست از غير حق ، كوتاه دار و راه راستى و سويّه نگاه دار تا
هامش
( 1 ) . الدعوات ، ص 169 ؛ بحار الانوار ، ج 5 ، ص 95 .
( 2 ) . سوره مطففين : آيه 3 - 1 .