نهروان ، راهبى خدمت حضرت امير المؤمنين عليه السّلام رسيد و به امر آن حضرت ، آن را بنا نمود ؛ چنانكه در كتب سير و تواريخ و اخبار است ، آن مسجد ميان كاظمين و بغداد بود و اسم آن راهب ، حباب است كه به دست مبارك حضرتش به شرف اسلام مشرّف شد .
بعد از اينكه حضرت او را به بناى آن مسجد امر نمود ، فرمود : آن را به نام معمارش بنام ! پس معمارى براثا نام آن را بنا نهاد و لذا به مسجد براثا موسوم شد و به راهب فرمود : در جنب مسجد تو شهرى بنا مىشود كه ظالمان و جابران در آن بسيار مىباشند تا آنكه هر جمعه هفتادهزار زنا در آن واقع گردد ، وقتى بدكردارى ايشان شدّت نمود ، راه مسجد تو را مىبندند و آن را جز كافرى خراب نمىكند و بعد از آن سه سال از حجّ بازداشته مىشوند .
اين علامت نيز چندين سال قبل واقع شد كه به امر والى بغداد از جانب دولت حكم شد مهندس فرنگى راه آهنى از بغداد به كاظمين تعبيه نمايد و تسويهء آن راه ، سبب خرابى مسجد براثا شد ؛ چنانكه فرمودند آن را جز كافرى خراب نمىكند .
علامت بيست و دوّم : منهتك شدن كعبه و حمل نمودن حجر الاسود به سوى كوفه ؛ چنانكه قرامطه حدود سىصد و سى هجرى ، حجر الاسود را از ركن حجرى كنده ، به كوفه حمل نمودند و در استوانهء مسجد كوفه نصب كردند و سال سىصد و سى و هفت قرامطه دوباره آن را به كعبه برگرداندند و نصب و استقرار آن در محلّ خود و به دست ولىّ عصر - عجّل اللّه تعالى فرجه - انجام شد ؛ چنانكه در قضيّهء ابن هشام ، در كتب غيبت ، نقل شده است .
علامت بيست و سوّم : خرابى كعبه ؛ بناء آنچه در كفاية الموحّدين است . محتمل است اين خرابى هنگام بردن حجر الاسود توسّط قرامطه ، بوده باشد ؛ چنانكه در كتاب مذكور است قرامطه كعبه را خراب كرده ، حجر الاسود را به كوفه حمل نمودند و محتمل است خرابىاى باشد كه در اواسط دولت عثمانى به واسطهء كثرت باران و جريان سيل در مسجد الحرام واقع شده كه در آنزمان سيّد جليل ، آقا مير زين العابدين
العبقري الحسان في أحوال موالانا صاحب الزمان ( ع ) — صفحة 238
مساهمون: صادق برزگر بفرويى
ص٢٣٨