[ شيخ باقر كاظمى ] 10 ياقوتة
مكاشفهء عالم ثقهء شيخ باقر بن شيخ هادى كاظمى مجاور نجف اشرف است كه روشنايى مثل جمرهء نار در مقام مهدى عليه السّلام در مسجد سهله ديد .
علّامهء نورى در نجم الثاقب « 1 » از سيّد عالم عامل و فاضل كامل ، قدوة الاتقياء و زين الصلحا ، آقا سيّد محمد بن سيّد هاشم هندى و او از شيخ باقر مزبور حكايت كرده كه گفت : زمانى در ايّام جوانى با خال خود شيخ محمد على قارى ، مصنّف سه كتاب در علم قرائت و مولّف كتاب تعزيت به مسجد سهله رفتيم ، در آن زمان موحش بود و اين عمارتهاى جديد را نداشت و قبل از آنكه آن را اصلاح كنند راه ميان مسجد سهله و كوفه بسيار بود .
چون در مقام مهدى عليه السّلام نماز تحيت را به جاى آورديم ، خال من سبيل و كيسه تتن خود را فراموش كرد ، وقتى بيرون رفتيم و به در مسجد رسيديم ، متذكّر شد ، پس مرا به آنجا فرستاد ، وقت عشا بود كه داخل مقام شدم و كيسه و سبيل را برداشتم ، ديدم جمرهء آتش بزرگى در وسط مقام مشتعل بود ، ترسيدم و هراسان بيرون رفتم . چون خالم مرا هراسان ديد ، پرسيد : چه شده ؟
خبر جمرهء آتش را به او دادم . به من گفت : به مسجد كوفه مىرسيم و از عبد صالح حاجى عبد اللّه مىپرسيم ، زيرا او بسيار به آن مقام تردّد كرده و نبايد از علم به آن خالى باشد .
چون خالم از او سؤال كرد ، گفت : بسيارى از اوقات جمرهء آتش را در خصوص مقام مهدى عليه السّلام ديدم ، نه در ساير مقامات و زاويهها .
اين ناچيز گويد : اگرچه اين حكايت و مكاشفه مناسب مصاديق مكاشفات منقول در اين عبقريّه نبود ، ولى چون فى الجمله مناسبت در نقل اينگونه امور و ترتيب آنها با همديگر ، كافى است ، لذا نقل شد و حاجى عبد اللّه مذكور در قضيّه از
هامش
( 1 ) . نجم الثاقب در احوال امام غايب ، ج 2 ، ص 743 - 742 ؛ بحار الانوار ، ج 53 ، ص 245 - 243 .