جمعى از موثّقين به سرداب مقدّس رفت و خادمى براى او زيارت مىخواند ، تا آنكه به صفّهء سرداب رفت ، مدّتى بالاى چاه گريه و تضرّع مىكرد و با قلم ، در ديوار سرداب از حاضرين و ناظرين دعا و شفاى خود را طلب مىنمود و مىنوشت ، پس از ابتهال و انابه ، قفل زبانش باز شد و از ناحيهء مقدّسه با زبانى فصيح و بيانى مليح بيرون آمد .
روز شنبه همراهانش او را در محفل تدريس جناب سيّد الفقهاء العظام الاستاد الاكرم ، حجّة الاسلام ميرزا محمد حسن شيرازى - متعنا اللّه تعالى ببقائه - حاضر كردند و پس از صحبت مناسب آن مقام ، متبرّكا سورهء مباركهء حمد را با قرائت بسيار خوب خواند كه همهء حضّار به صحّت و حسن آن تصديق نمودند ، شب يكشنبه و دوشنبه صحن مطهّر را چراغانى كردند و شعراى عرب و عجم مضمون آن را به نظم درآوردند ، بعضى از آنها در رسالهء جنّة المأوى ثبت شده و الحمد للّه ربّ العالمين و صلّى اللّه على محمّد و آله الطاهرين .
[ توسل ياقوت دهّان حلّى ] 6 ياقوتة
ياقوت دهّان حلّى به آن بزرگوار متوسّل مىشود و از اين توسّل اثر مىبيند .
ايضا محدّث مذكور در كتاب سابق الذكر « 1 » فرموده : عالم جليل و حبر نبيل ، مجمع فضايل و فواضل ، شيخ على رشتى به من خبر داد ، او عالم تقى زاهدى بود كه حاوى انواع علوم با بصيرت و خبرت بود و از تلامذهء خاتم المحقّقين ، الشيخ مرتضى - اعلى اللّه مقامه - و سيّد سند استاد اعظم - دام ظلّه - بود . چون اهل بلاد لار و نواحى آنجا از نداشتن عالمى جامع و نافذ الحكم ، به آن مرحوم شكايت كردند ، سيّد استاد را به آنجا فرستادند ، در سفر و حضر سالها با او مصاحبت كردم و در فضل و خلق و تقوا كمتر مانند او را ديدم ، او نقل كرد : وقتى از زيارت ابى عبد اللّه عليه السّلام مراجعت كرده بودم و از راه آب فرات به سمت نجف اشرف مىرفتم ، پس در كشتى كوچكى كه بين كربلا و
هامش
( 1 ) . نجم الثاقب در احوال امام غايب ، ج 2 ، ص 721 - 719 ؛ بحار الانوار ، ج 53 ، ص 294 - 292 .