نكتة رجاليّه [ توضيح در مورد ابن فهد ]
بدان ابن فهد براى دو نفر از اعيان علماى اماميّه كنيه است ؛ يكى از آنها صاحب كتاب عدّة الداعى مذكور و ساير مؤلّفات رشيقه است و قبرش در كربلاى معلّا قرب مخيم حسينى عليه السّلام در ميان بستانى است و مطاف خاصّ و عام و مزار متبرّكى براى طبقات انام است ، براى حقير مؤلّف ، به كرّات ، استمداد از فيوضات آن مزار كثير البركات ميسّر و مرزوق گرديده است .
ديگرى ابن فهد احسايى است ؛ چنانكه سيّد جليل ، خوانسارى - افاض اللّه على تربته من فيضه السارى - در كتاب روضات الجنّات فى احوال العلماء و السادات به آن تنبيه فرموده و از جمله اتّفاقات ، موافق بودن اين دو بحر زاخر و دو نجم زاهر در عصر و زمان است ؛ چون هر دو در نصف اوّل مائهء تاسعه بودهاند ، اسم هر دوى آن بزرگواران احمد بوده و در نسبت ، هر دو به فهد منسوباند كه جدّ ابن فهد معروف است ، زيرا پدرش محمد بوده و پدر دوّم است و در استاد و شيخ اجازه ، هر دو از تلامذهء شيخ جليل ، احمد بن متوّج بحرانى بودهاند ، الى غير ذلك از جهات اشتراك ، از جمله هر يك از آن دو بزرگوار شرحى بر ارشاد علّامه دارند و از اين جهت كثيرا ما احدهما بر ديگرى مشتبه مىشوند ، عند الأطلاق فتبصّر و لا تكن في هذه المقامات من ذوى الأملاق .
[ تشرّف شيخ زيديه خدمت ملازم حضرت ] 25 ياقوتة
ابو عبد اللّه محمد بن زيد بن مروان ، يكى از مشايخ زيديّه ، خدمت جوانى از ملازمان آن بزرگوار مشرّف مىشود .
شيخ طوسى در كتاب غيبت « 1 » خود به اسنادش از محمد بن زيد مذكور روايت نموده ، گفت : مرد جوانى نزد من آمد ، با دقّت تمام به روى او نگاه كردم ، آنگاه همهء
هامش
( 1 ) . الغيبة ، ص 301 - 300 .