رقعهاى بيرون آمد . نزد ابى جعفر رفتم ، او رقعهاى به اين مضمون برايم بيرون آورد .
بسم اللّه الرّحمن الرّحيم
به جهت مرضى كه در تو مىباشد ، سؤال كردى . خداوند تو را عافيت دهد ! وفات از تو صرف نمايد و بعض حرارتى كه در تو باشد از تو دفع كند و جسم تو را صحيح گرداند و سؤال كردى از كركى كه نماز در آن صحيح است ، پس سمور ، سنجاب ، فنك و دلق بر تو و بر غير تو حرام است و پوست حيوان حلالگوشت ، هرگاه غير آن نيابى و اگر لباسى ندارى كه در آن نماز كنى ، جايز است در حواصل ، نماز كنى و پوستين گوسفندى كه در ارمنيّه ، نصارا آن را بر صنم ذبح نكرده باشند ، بلكه اگر برادر دينى تو ذبح كرده باشد ، نماز در آن جايز است « 1 » .
اين ناچيز گويد : سمور و سنجاب معروف است و فنك بر وزن حنك و عسل ، حيوان صحرايى حرامگوشت است . نوعى از روباه است و دلق بر همين وزن ، حيوانى كوچك مانند گربه مىباشد ، آن را به پارسى ، دله مىگويند . بعضى از بلاد مانند روس و فرنگ از پوست اين حيوانات ، پوستين زمستانى مىدوزند .
[ ابو الحسين اسدى ] 44 ياقوتة
در اين باب است كه ابو الحسين اسدى خطّ مبارك آن حضرت را ديده است .
شيخ طبرسى در احتجاج « 2 » ، از ابى الحسين اسدى روايت كرده كه از شيخ ابو جعفر محمد بن عثمان عمرى قدس سرّهم بدون سؤال توقيعى به اين مضمون بر من وارد شد ؛
بسم اللّه الرّحمن الرّحيم
لعنت خدا و ملايكه بر كسى كه درهمى از مال ما را بر خود حلال نمايد .
ابو الحسين اسدى گويد : چون اين را ديدم ، در دلم گذشت كه اين در حقّ كسى باشد
هامش
( 1 ) . الخرائج و الجرائح ، ج 2 ، ص 703 - 702 .
( 2 ) . الاحتجاج ، ج 2 ، ص 300 .