عبقريّهء سوّم [ تشرّف در غيبت صغرى ]
در بيان كسانى است كه در غيبت صغرا بعد از وفات حضرت عسكرى عليه السّلام شرفياب حضور با هر النّور حضرت بقيّة اللّه - عجّل اللّه تعالى فرجه - گرديده و در حين ديدن ، آن بزرگوار را نشناختهاند و بعد از قراين ، يقين به تشرّف حاصل نمودهاند ، آنان جمعى كثير و عددى بثيرند « 1 » و ما از جمله به ذكر چند نفر از آنها ضمن چند ياقوته اكتفا مىنماييم .
[ مردى از مداين ] 1 ياقوتة
يكى از ايشان مرد مداينى است كه شيخ كلينى « 2 » به سند خود از احمد بن راشد روايت كرده كه مردى از اهل مداين گفت : من با رفيق خود به حج و به موقف رفتيم ، در حال وقوف ، جوانى را ديدم كه نشسته و ازار و ردايى پوشيده و بر پاهايش نعلين زردى بود ؛ ازار و رداى او را به صد و پنجاه دينار قيمت كرديم و اثر سفر در او مشاهده ننموديم .
سايلى نزد ما آمده ، او را ردّ كرديم ؛ سايل نزد جوان رفته ، از او سؤال كرد : جوان از روى زمين چيزى برداشته به او داد . سايل او را دعاى بسيار نمود و در دعا طول داد .
سپس جوان برخاسته ، از نظر ما غايب شد .
هامش
( 1 ) . بسيار .
( 2 ) . الكافى ، ج 1 ، ص 332 .