خود در ضمن احوال شيخ جليل نايب سوّم امام زمان - عجّل اللّه فرجه - مىفرمايد : من از او اخبار بسيارى روايت كردم .
از جمله روايتى است كه حسين بن عبيد اللّه از ابى عبد اللّه حسين بن على بزوفرى رحمه اللّه كه به ما خبر داد و گفت : اصحاب ما در تفويض و غير آن اختلاف كردند ، پس به سوى ابى طالب بن بلال در حال استقامتش رفتم و اختلاف را به آن رساندم .
گفت : به من مهلتى ده ! چند روزى به او مهلت دادم . آنگاه نزد او رفتم ، برايم حديثى بيرون آورد ، از حسين بن روح به سند خود از جناب صادق عليه السّلام كه فرمود :
هرگاه خداى تعالى چيزى را اراده كند ، آنرا بر رسول خدا صلّى اللّه عليه و إله عرضه مىدارد ، سپس بر امير المؤمنين عليه السّلام و بر هريك از امامان تا به صاحب الزمان عليه السّلام منتهى شود ، آنگاه به سوى دنيا بيرون مىآيد و چون ملايكه خواهند عملى را بالا برند ، بر صاحب الزمان عرضه مىدارند ؛ آنگاه بر هريك ، تا آنكه بر رسول خدا صلّى اللّه عليه و إله عرضه مىشود ، سپس بر خداوند عرضه مىشود ، پس هرچه از جانب خداوند فرود آيد ، بر دستهاى ايشان است و آنچه به سوى خداوند عروج كند ، بر دستهاى ايشان است و به قدر چشم بر هم زدنى از خداى عزّ و جلّ بىنياز نشدند .
پس اگر نيمشبى ، لقمهء نانى به دست مسكينى داده شود ، به عرض جميع ايشان خواهد رسيد و سبب سرورشان خواهد شد ، دعا و طلب آمرزش خواهند نمود . ما در عبقريّهء دهم هفت كرامت و خرق عادت از حسين بن روح نقل نمودهايم ، به آنجا رجوع شود .
در كتاب الغيبت است كه حسين بن ابراهيم از ابى عبّاس احمد بن على بن نوح ، او از ابى نصر هبة اللّه بن محمد كاتب ، پسر دختر امّ كلثوم ، دختر ابى جعفر عمرى ، او گفته :
قبر ابى القاسم حسين بن روح در محلّهء نوبخت بغداد در نزديكى دروازه است كه خانهء على بن نوبختى در نزديكى آن دروازه بود ، از آنجا به سمت تلّ و دروازهء ديگر پل شوك گذشته مىشود .
العبقري الحسان في أحوال موالانا صاحب الزمان ( ع ) — صفحة 115
مساهمون: صادق برزگر بفرويى
ص١١٥