آن وقت تا خروج جناب سيّد الشهدا عليه السّلام ، هفتاد و يك سال است كه موافق عدد الم مىباشد ؛ چنانكه ذكر گرديد .
پس از آن به ترتيب قرآن ، المص است كه دولت بنى عبّاس ، هنگام انقضاى آن مدّت ظاهر شد ، لكن به سخن اين اشكال وارد است كه بروز و ظهور دولت آنها و ابتداى بيعت مردم با ايشان ، سال صد و سى و دو هجرى واقع شد ، حال آنكه در آن وقت صد و چهل و پنج سال از بعثت گذشته بود ، پس آنچه در خبر است ، با اين موافق نيست ، زيرا عدد المص ، صد و شصت و يك و مبدأ آن هم ، مبدأ الم است كه بعثت باشد . بنابراين بايد ظهور دولت ايشان صد و شصت و يك سال بعد از بعثت ، اتّفاق افتاده باشد ، در حالى كه چنين نيست .
خلاصى از اين اشكال به چند وجه ممكن است :
اوّل : آنكه مبدأ اين تاريخ ، يعنى تاريخ المص ، غير مبدأ الم باشد ، مثل اينكه مبدأ آن از ولادت رسول خدا گرفته شود ، زيرا ابتداى داعيهء بنى عبّاس ، سال صد هجرى و ظهور بعضى از امور ايشان سال صد و هفتم يا هشتم در خراسان به وقوع رسيد ، بنابراين از ولادت حضرت تا اين زمان ، صد و شصت و يك سال مىشود كه تمام عدد المص است .
دوّم : مراد از قيام قائم بنى عبّاس ، به استقلال رسيدن دولت آنها باشد كه در اواخر زمان سلطنت منصور بود و اين مدّت اگر چه مبدأ آن را از بعثت بگيريم ، باز با عدد المص مطابق مىشود .
سوّم : اين حساب ، مبنى بر حساب ابجد قديم باشد كه به مغاربه منسوب است ، چون در آن حساب ، ترتيب ابجدشان چنين است : ابجد ، هوّز حطّى ، كلمن ، صعفص ، قرست ، تخّذ ، ظغش ، صاد در حساب آنان ، شصت محسوب مىشود ، بنابراين عدد المص ، صد و سى و يك است و بعد از اين در كتاب القرآن تصريح به اين خواهد آمد كه حساب المص در حديث رحمة بن صدقه ، مبنى بر حساب ابجد قديم است كه همين ابجد مغاربه باشد .
العبقري الحسان في أحوال موالانا صاحب الزمان ( ع ) — صفحة 758
مساهمون: صادق برزگر بفرويى
ص٧٥٨