كم و زياده مدّت دويست سال تمام مىشود .
توقيت نمودن تربيت و تمنيه به اين مدّت از اين جهت است كه شيعيان بعد از اين مدّت امامى كه ايشان را تربيت و تمنيه نمايد ، نمىبينند . نيز آنها بعد از علم به وجود مهدى عليه السّلام ، رجاشان قوى و مترقّب ظهور آن بزرگوار مىگردند و ديگر محتاج تمنيه نباشند ، شايد اين از بهترين وجوهى كه در بال خطور نموده ، باشد و اللّه تعالى اعلم بحقيقة الحال .
[ روايت طول مدّت بلا ] 6 صبيحة
در بحار « 1 » از غيبت « 2 » طوسى به اسناد خود از ابو حمزهء ثمالى نقل فرموده كه روايت كرده : خدمت امام محمد باقر عليه السّلام عرض كردم : على عليه السّلام فرمود : تا هفتاد سال شدّت و بلا هست و مىفرمود : بعد از بلا ، وسعت و استراحت است ، هفتاد سال گذشت ، ولى ما وسعت و استراحتى نديديم .
حضرت فرمود : خداى تعالى اين امر را در هفتاد سال قرار داد . وقتى امام حسين عليه السّلام كشته شد ، غضب الهى بر اهل زمين شدّت گرفت ، پس صد و چهل سال آن را تأخير انداخت ؛ ما آن را به شما خبر داديم ، شما آن را فاش كرديد و پردهء پنهانى را از رويش برداشتيد ؛ طورى كه مشهور شد . آنگاه خداوند عالم به اين جهت ، آن را از اين وقت تأخير انداخت و بعد از اين ديگر خداى تعالى ، وقتى در خصوص آن امر به ما خبر نداده ؛
يَمْحُوا اللَّهُ ما يَشاءُ وَ يُثْبِتُ وَ عِنْدَهُ أُمُّ الْكِتابِ
« 3 » .
ابو حمزه گويد : اين حديث را خدمت حضرت صادق عليه السّلام عرض كردم ، فرمود :
صحيح است ، به همين نهج كه نقل كردى ، واقع شد .
علّامه مجلسى رحمه اللّه در بيان اين خبر فرموده : گفته شده سبعون به خروج امام
هامش
( 1 ) . بحار الانوار ، ج 42 ، ص 223 ؛ ج 52 ، ص 105 .
( 2 ) . الغيبة ، شيخ طوسى ، ص 428 .
( 3 ) . سورهء رعد ، آيه 39 .