فرمود به لبنه كه تكلّم نمايد ، خشت نيز به سخن درآمد . « 1 »
همچنين محمد بن جرير به سند خود از حضرت صادق عليه السّلام روايت كرده ؛ خيمهء حضرت باقر عليه السّلام در وادى برپا شده بود . آن بزرگوار از خيمه بيرون آمده ، به جانب نخلهء خشكى رفتند و بعد از حمد و ثناى الهى ، به كلامى تكلّم نمود و فرمود : اى نخله ! آنچه حق تعالى در تو قرار داده براى ما ظاهر نما .
ديديم از آن نخله رطب سرخ و زرد مىريخت و آن بزرگوار با ابى اميّهء انصارى تناول فرمودند . آنگاه فرمود : اى ابى اميّه ! اين آيت و معجزه از ما ، نظير آيت و معجزهء حضرت مريم عليها السّلام است كه خداوند عالم در كتاب خود به آن خبر داده :
وَ هُزِّي إِلَيْكِ بِجِذْعِ النَّخْلَةِ تُساقِطْ عَلَيْكِ رُطَباً جَنِيًّا
« 2 » « 3 » .
نيز محمد بن جرير به سند خود از حكم بن سعد روايت كرده ؛ گفت : ديدم به دست امام محمد باقر عليه السّلام عصايى بود ، آن را بر سنگى زد و از آن سنگ ، چشمهء آبى ظاهر گرديد . عرض كردم : يا بن رسول اللّه ! اين چه چيز است ؟
فرمود : اين نبعه از عصاى موسى عليه السّلام است كه مردم از آن تعجّب مىنمايند . « 4 »
در حديث ابن بسطام آمده است كه اسحاق جريرى خدمت امام محمد باقر عليه السّلام مشرّف شد . آن حضرت به او فرمود : مىبينم رنگ تو زرد شده ، آيا به مرض بواسير مبتلا هستى ؟
عرض كردم : بلى ، يا بن رسول اللّه ! از خداوند مسألت فرما مرا از اجر و ثواب محروم نفرمايد .
فرمود : مىخواهى دوايى برايت وصف نمايم ؟
عرض كردم : فدايت شوم ! بيش از هزار دوا معالجه نمودهام ، هيچ كدام نفعى
هامش
( 1 ) . دلائل الامامة ، صص 219 - 218 .
( 2 ) . سورهء مريم ، آيه 25 .
( 3 ) . دلائل الامامة ، صص 222 - 221 .
( 4 ) . مدينة المعاجز ، ج 5 ، ص 127 ؛ بحار الانوار ، ج 59 ، ص 199 .