عبقريّهء دهم [ معجزات ]
در بيان بعضى از معجزات و برخى از كرامات حضرت بقيّة اللّه - عجل اللّه فرجه الشريف - است ، علاوه بر آنچه كه در مطاوى اين كتاب ، عموما و در بساط چهارم آن ، خصوصا ذكر شده است .
اين ناچيز چنين مناسب ديدم كه منباب مقدّمه ، از هريك از آباى معصومين آن بزرگوار ، چند معجزهء شفاء لقلوب المؤمنين و غيظا لقلوب المنافقين در چند مسكه ايراد كنم ، سپس با ذكر بعضى از معجزات آن سرور ، اين عبقريّه را خاتمه دهم . بنابراين مىگوييم :
[ معجزهء ردّ الشمس براى امير المؤمنين ( ع ) ] 1 مسكة
يكى از معجزات قاهره و كرامات باهرهء حضرت مولى الموالى ، العلىّ العالى ، ردّ شمس و برگشتن آفتاب براى آن بزرگوار است كه مؤالف و مخالف آن را در كتب خود ذكر نمودهاند . در اين مقام و مضمار ، زياده از سى حديث و خبر وارد گرديده ؛ از جمله شيخ مفيد در امالى « 1 » به سند خود از فاطمه بنت على بن ابى طالب و اسماء بنت عميس روايت كرده كه اسماء گفت :
روزى ، بر رسول خدا وحى نازل شد و به خواب وحى رفت . على عليه السّلام جامهء خود را روى او افكنده ، او را پوشاند تا آنكه آفتاب غروب كرد ، چون بيدار شد ، فرمود : يا على !
هامش
( 1 ) . الامالى ، ص 94 .