در علوى ديگر : « اذيل الفخذين في الفخذة اليمنى شامّة » ، « 1 » در بعضى نسخ و اربل ؛ يعنى رانش ، زياد گوشت دارد و اذيل نيز كنايه از پهنايى است و در ران راستش علامتى است ، در صادقى است : « احمش السّاقين » ؛ « 2 » ساقهاى مباركش باريك بود و در شكم و ساق ، مانند جدّ خود امير المؤمنين عليه السّلام است .
در صادقى يا باقرى است : « شامّة بين كتفيه من جانبه الأسير تحت كتفيه ورقة مثل ورقة الأس » ؛ ميان دو كتف علامتى دارد ، از طرف چپ ، زير دو كتف مباركش ورقى مثل برگ درخت مورد است و در نبوى است : « اسنانه كالمنشار و سيفه كحريق النّار » ؛ « 3 » دندانهايش در تيزى و حدّت يا در انفراج از يكديگر مانند ارّه و شمشيرش ، چون آتش سوزان .
در نبوى ديگر است : « كانّ وجهه كوكب درّى ، في خدّه الأيمن خال اسود » ؛ « 4 » گويا رخسارش چون ستارهاى درخشان و در روى راستش ، خال سياهى است . « افرق الثّنايا » ؛ « 5 » دندانهايش از يكديگر جداست .
در نبوى ديگر : « المهدىّ طاوس اهل الجنّة وجهه كالقمر الدّرى » ؛ « 6 » مهدى عليه السّلام ، طاوس اهل جنّت است .
چهرهء مباركش ، مانند ماه درخشنده است ؛ « عليه جلابيب النّور » ؛ بر بدن مباركش جامههايى از نور است . در رضوى است : « عليه جيوب النّور تتوقّد بشعاع ضياء القدس » ؛ « 7 » حاصل مضمون بنابر بعضى از احتمالات : بر آن جناب ، جامههاى قدسيّه
هامش
( 1 ) . الغيبة ، محمد بن ابراهيم نعمانى ، ص 215 ؛ بحار الانوار ، ج 51 ، ص 40 .
( 2 ) . جواهر المطالب فى مناقب امير المؤمنين عليه السّلام ، ج 1 ، ص 276 ؛ بحار الانوار ، ج 83 ، ص 81 .
( 3 ) . الغيبة ، محمد بن ابراهيم نعمانى ، ص 247 ؛ بحار الانوار ، ج 51 ، ص 77 .
( 4 ) . بحار الانوار ، ج 51 ، ص 80 ، مجمع الزوائد ، ج 7 ، ص 319 .
( 5 ) . كشف الغمه فى معرفة الائمة ، ج 3 ، صص 270 - 269 ؛ بحار الانوار ، ج 51 ، ص 96 و 80 .
( 6 ) . كشف الغمه فى معرفة الائمة ، ج 3 ، ص 282 ؛ الطرائف ، ص 178 ؛ الصراط المستقيم الى مستحقى التحديم ، ج 2 ، ص 241 .
( 7 ) . عيون اخبار الرضا ، ج 1 ، ص 10 ؛ بحار الانوار ، ج 51 ، ص 152 .