در صادقى است : « مقرون الحاجبين » ؛ « 1 » ابروان مباركش به هم پيوسته ؛ « اقنى الأنف » ؛ بينى مباركش باريك دراز كه وسطش فى الجمله انحدابى داشت .
در علوى است : « حسن الوجه و نور وجهه يعلو سواد لحيته و رأسه » ؛ « 2 » نيكورو است ، نور رخسارش چنان درخشان است كه بر سياهى ريش و سر مباركش مستولى شده .
در نبوى است : « وجهه كالدّينار » ؛ « 3 » چهرهاش در صفا و بىعيبى ، مانند اشرفى است . « على خدّه الأيمن خال ، كأنّه كوكب درّى » ؛ « 4 » بر روى راست آن جناب ، خالى است كه پندارى ستارهاى درخشان است .
در علوى است : « افلج الثّنايا » ؛ « 5 » ميان دندانهاى مباركش گشاده است ؛ « حسن الشعر يّسيل شعره على منكبيه » ؛ « 6 » نيكو مو است ، موهايش بر كتف مباركش ريخته و در خبر سعد بن عبد اللّه است : « و على رأسه فرق بين و فرتين كأنّه الف بين واوين » . « 7 »
در باقرى است : « مشرف الحاجبين » ؛ ميان دو ابروانش بلند است ؛ « غاير العينين » ؛ « 8 » چشمانش در كاسهء سر مباركش فرورفته ، يعنى برآمدگى ندارد ؛ به وجه اثر ، در روى مباركش اثرى است .
در صادقى است : « شامّة في رأسه » ؛ « 9 » در سر مبارك علامتى دارد ، در علوى است :
هامش
( 1 ) . الكافى ، ج 1 ، ص 443 .
( 2 ) . الغيبة ، شيخ طوسى ، ص 470 ؛ الخرائج و الجرائح ، ج 3 ، ص 1152 .
( 3 ) . الغيبة ، محمد بن ابراهيم نعمانى ، ص 247 ؛ بحار الانوار ، ج 51 ، ص 77 .
( 4 ) . كشف الغمه فى معرفة الائمة ، ج 3 ، ص 269 ؛ بحار الانوار ، ج 51 ، ص 80 .
( 5 ) . الغيبة ، محمد بن ابراهيم نعمانى ، ص 215 .
( 6 ) . الارشاد فى معرفة حجج اللّه على العباد ، ج 2 ، ص 382 .
( 7 ) . كمال الدين و تمام النعمة ، ص 457 ؛ دلائل الامامة ، ص 509 ؛ الثاقب فى المناقب ، ص 85 .
( 8 ) . تاريخ الامم و الملوك ، ج 4 ، ص 531 ؛ دعائم الاسلام ، ج 1 ، ص 389 .
( 9 ) . الغيبة ، محمد بن ابراهيم نعمانى ، ص 216 ؛ بحار الانوار ، ج 51 ، ص 41 .