در اخبار معتبره رسيده كه عقوبت پارهاى از گناهان ، محروم كردن از جملهاى از عبادات است .
در خصوص نماز شب ، كلينى و صدوق از جناب صادق عليه السّلام روايت كردند كه فرمود :
« هرآينه مرد مىگويد دروغى ، پس محروم مىشود به سبب آن ، از نماز شب . پس چون محروم شد از نماز شب ، محروم مىشود به جهت آن ، از روزى . » « 1 »
و مراد از روزى ، روزى حلال است . اگر مراد اسباب زندگانى جسمانى باشد از مأكول و مشروب و غير آن و گرنه مراد ، علوم و معارف و هدايات خاصّه است كه قوام حيات روح به آن است .
نيز هر دو بزرگوار روايت كردهاند كه مردى نزد امير المؤمنين عليه السّلام آمد . پس گفت : به درستى كه من محروم ماندم از نماز شب .
امير المؤمنين عليه السّلام فرمود : « تو مردى كه تو را مقيّد نموده گناهان تو . »
در عدة الداعى « 2 » مروى است كه رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله و سلّم فرمود : « به درستى كه گاه مرتكب مىشود بنده ، گناهى را ، پس فراموش مىكند به سبب آن ، علمى را كه آموخته بود . »
در كتاب جعفريات مروى است كه امير المؤمنين عليه السّلام فرمود : « گمان نمىكنم احدى از شماها فراموش كنيد چيزى از امر دين خود را مگر به جهت گناهى كه به جا آورده آن را . » « 3 »
و نيز در عدّه مروى است كه خداوند ، وحى كرد به داود عليه السّلام كه : « من كمتر چيزى كه خواهم كرد به بندهاى كه عمل نمىكند به آنچه مىداند از هفتاد عقوبت باطنيّه ، اينكه بر مىدارم از دل او حلاوت ذكر خود را . » « 4 »
هامش
( 1 ) . منتهى المطلب ، ج 1 ، ص 195 ؛ علل الشرايع ، ج 2 ، ص 262 ؛ ثواب الاعمال ، ص 42 ، تهذيب الاحكام ، ج 2 ، ص 122 ؛ وسائل الشيعة ، ج 8 ، ص 160 .
( 2 ) . عدة الداعى و نجاح الساعى ، ص 197 .
( 3 ) . الجعفريات ، ص 172 .
( 4 ) . عدة الداعى و نجاح الساعى ، ص 69 .