كردهاند از جناب صادق عليه السّلام كه فرمود : « خداوند موكّل كرده به حسين بن على عليهما السّلام هفتاد هزار ملك كه صلوات مىفرستند بر او ، هر روز و ايشان ژوليدهموى ، غبارآلودهاند از آن روز كه آن حضرت كشته شده تا آن وقت كه خداى خواسته . »
راوى گفت : قصد كرد حضرت از اين خروج قائم عليه السّلام را .
و در امالى شيخ صدوق « 1 » مروى است از حضرت صادق عليه السّلام كه فرمود : « ضربت خورد حسين بن على عليهما السّلام به شمشير ، آنگاه پيش رفت قاتل آن حضرت كه سرش را جدا كند ؛ ندا كرد منادى از جانب رب العزّة تبارك و تعالى از وسط عرش ، پس گفت : آگاه باشيد اى امّت سرگردان ظالم بعد از پيغمبر خود ! خداوند موفّق نكند شما را نه از براى قربانى و نه فطر . »
آنگاه حضرت صادق عليه السّلام فرمود : « لاجرم و اللّه ! موفّق نمىشوند و موفّق نخواهند شد هرگز ، تا آنكه برخيزد خونخواه حسين عليه السّلام ، يعنى حضرت قائم عليه السّلام . »
نيز روايت كرده از ابو الصلت هروى كه گفت به خدمت حضرت رضا عليه السّلام عرض كردم :
يا بن رسول اللّه چه مىفرمايى در حديثى كه روايت شد از حضرت صادق عليه السّلام كه فرمود :
« وقتى كه حضرت قائم عليه السّلام خروج كند ذرّيهء قاتلان حضرت امام حسين عليه السّلام را به قتل آورد به سبب كردار پدرهاى ايشان ؟ » حضرت امام رضا عليه السّلام فرمود : « چنين است . »
من عرض كردم كه خداى عزّ و جلّ فرموده :
وَ لا تَزِرُ وازِرَةٌ وِزْرَ أُخْرى
« 2 » چيست معنى اين ؟ فرمود : « خداوند صادق است در جميع اقوال خود و لكن ذرّيّه كشندگان حضرت امام حسين عليه السّلام راضى بودند به كارهاى پدران خود و به آن فخر مىكردند و هر كسى كه راضى به كارى باشد ، گويا خود آن كار را كرده است و اگر مردى در مشرق كشته شود و مردى در مغرب از كشته شدن او راضى باشد ، هرآينه اين رضا شونده در نزد خداى عزّ و جلّ شريك آن كشنده باشد .
به درستى كه حضرت قائم عليه السّلام وقتى كه بيرون آيد ايشان را مىكشد به سبب رضا بودن
هامش
( 1 ) . الامالى ، ص 232 .
( 2 ) . سوره انعام : آيه 164 .