بهشت با معصومى از عترت پيغمبر خدا صلّى اللّه عليه و آله و سلّم كه محزون است به جهت مظلومى او و نسبت داده شده به ولايت او كه پر نمايى به او ، زمين را از عدل ؛ چنان چه پر شده از ظلم و جور ، « اللّهمّ عجّل فرجه . »
سوم : روز عاشورا
كه روز سرافراز شدن حضرت حجّت عليه السّلام است از جانب خداوند عزّ و جلّ به لقب قائم ؛ چنان چه شيخ جعفر بن محمّد بن قولويه در كامل الزياره روايت كرده از محمّد بن حمران كه گفت : حضرت صادق عليه السّلام فرمود :
« چون شد از امر حسين بن على عليهما السّلام آنچه شد ، ناله و فرياد كردند ملايكه به سوى خداوند عزّ و جلّ و گفتند : اى پروردگار ما ! چنين مىكنند با حسين برگزيدهء تو و پسر پيغمبر تو . »
فرمود : « پس واداشت خداوند براى ايشان ظلّ قائم عليه السّلام را و فرمود به اين انتقام مىكشم براى حسين عليه السّلام از آنها كه بر او ظلم كردند . » « 1 »
شيخ صدوق در علل الشرايع روايت كرده از ابو حمزهء ثمالى كه گفت ، گفتم : به حضرت باقر عليه السّلام : يا ابن رسول اللّه ! آيا همه شما قائم به حق نيستيد ؟
فرمود : « بلى . »
گفتم : پس چرا قائم عليه السّلام را قائم گويند .
فرمود : « چون جدّم حسين عليه السّلام كشته شد ، ناله كردند ملايكه به سوى خداى تعالى و گريه و زارى نمودند و گفتند : « الهنا و سيّدنا ! آيا اعراض خواهى فرمود از كسى كه بكشد برگزيدهء تو و پسر برگزيده و مختار از خلق تو را ؟ »
پس خداوند وحى فرستاد به سوى ايشان : « قرار گيريد اى ملايكهء من . پس قسم به عزّت و جلال خود كه هرآينه البته انتقام مىكشم از ايشان ، هرچند بعد از زمانى باشد . »
هامش
( 1 ) . الكافى ، ج 1 ، ص 456 ؛ الامالى ، شيخ طوسى ، ص 418 ؛ بحار الانوار ؛ ج 45 ، ص 221 و ج 51 ، ص 68 ؛ اللهوف فى قتلى الطفوف ، ص 74 .