خروج آن جناب در روز جمعهء « ى » « 1 » محرّم طاق از سال .
به تحقيق كه وارد شده رواياتى از پدرانش عليهم السّلام در مدّت غيبت آن جناب و سال ظهورش به طريق رمز و ايهام كه نمىفهمد آن را مگر اوحدى از مردم و معتمد چيزى است كه به صحّت رسيده از ايشان از معيّن نبودن وقت براى آن ؛ چنان چه تفسير شده به اين قول خداى تعالى
وَ عِنْدَهُ عِلْمُ السَّاعَةِ
« 2 »
در خبرى است كه دروغ گفتند وقت قراردهندگان و نسبت داده شده به بعضى از مشايخ شهود :
اذا دار الزمان على حروف * ببسم اللّه فالمهدى قاما
فادوار الحروف عقيب صوم * فأقر الفاطمي منّا السلاما
و مؤيّد او است چيزى كه جارى شده بر زبان دعبل خزاعى در آنجا كه انشا نمود قصيده تائيّهء خود را بر حضرت رضا عليه السّلام .
خروج امام لا محالة خارج * يقوم على اسم اللّه و البركات
پس حضرت به او فرمود : « سخن گفته به اين كلام ، روح القدس بر زبان تو » و منسوب است به سوى حكيم محقّق طوسى رحمه اللّه :
در دور زحل خروج مهدى است * جرم دجل و دجاليان است
در آخر واو و اول زا * چون نيك نظر كنى همان است
در مدّت دولت آن جناب ، اختلاف عظيم است . معتمد - ز - « 3 » است به حساب سالهاى ايشان - ع - « 4 » به حساب ما و استخراج كردهاند عارفون زمان ، دولت آن جناب را از قول خداى تعالى
وَ لَقَدْ كَتَبْنا فِي الزَّبُورِ مِنْ بَعْدِ الذِّكْرِ أَنَّ الْأَرْضَ يَرِثُها عِبادِيَ الصَّالِحُونَ
« 5 » و مؤيّد است آنچه را كه فهميدند رواياتى معصوميّه ايضا كه مناسب كتاب
هامش
( 1 ) . ى : 8 .
( 2 ) . سورهء زخرف ، آيهء 85 .
( 3 ) . ز : 7 .
( 4 ) . ع : 70 .
( 5 ) . سوره انبياء : آيه 105 .